Kreeften lijden langduriger pijn dan mensen (+video)

lobsters-19

Ongewervelde dieren, zoals kreeften en krabben, hebben geen wervelkolom zoals de gewervelde dieren en hebben ook minder omvangrijke hersenen.  Daarom is men er lange tijd van uitgegaan dat deze dieren geen bewustzijn en gevoelens zouden kennen en dus ook geen pijn zouden kunnen lijden. Daarom dacht men dat kreeften best levend gekookt konden worden.

Uit wetenschappelijk onderzoek is echter gebleken dat deze dieren wel degelijk gevoel, pijnbeleving, bewustzijn, leervermogen en geheugen hebben. Kreeften en zo ook krabben lijden tijdens het koken wel degelijk hevig pijn. Kreeften gedurende tenminste twee minuten wanneer ze in kokend water worden gegooid, krabben gedurende tenminste vijf minuten wanneer ze in warm water van 40 graden Celsius worden gegooid en acht minuten wanneer ze in koel water worden gegooid wat worden verhit. Ook het sterk afkoelen en invriezen van de dieren als dodingsmethoden veroorzaakt pijn. Al deze methodes zijn daarom ethisch onaanvaardbaar.

Deze afschuwelijke verdovings- en dodingsmethoden zouden verboden moeten worden en door een snel werkende dodingsmethode moeten worden vervangen waarbij het zenuwstelsel van de dieren direct uitgeschakeld wordt, net zoals dat ook bij het slachten van andere dieren (koeien, kippen en schapen) wettelijk is voorgeschreven. Dieren moeten binnen één seconde verdoofd worden, waarna ze zonder pijn en angst gedood moeten worden.

In Engeland heeft men voor het doden van kreeftachtigen een elektrisch bedwelmings- en dodingsapparaat ontwikkeld, de crustastun. Dit apparaat kan de dieren binnen één seconde met een elektrische stroom verdoven en ze daarna binnen vijf seconden (kreeften) en elf seconden (krabben) pijnloos doden. Het apparaat is nu alleen nog in Engeland en de Verenigde Staten in gebruik, maar het kan uiteraard ook in Nederland en andere landen worden ingezet.

Helaas is het nog steeds niet verboden en dus volkomen legaal kreeften en krabben levend te koken na een stressvolle en hongerige tijd in gevangenschap. Hongerig omdat ze de scharen vast tapen zodat de dieren niet kunnen eten. De reden hiervan is dat het dier dan geen etensresten meer in zijn maag en darmen heeft. Wel zo lekker voor de kreeft etende mens…

.
Niemand verdient het levend gekookt te worden. Wetenschappers hebben aangetoond dat kreeften wel eens meer pijn zouden kunnen voelen dan mensen in een vergelijkbare situatie. Omdat kreeften geen autonoom zenuwstelsel hebben zoals wij raken zij niet in shock bij erge pijn. Daarom lijden ze langdurig bij hevige pijn. (vertaalde tekst van de video)

Advertenties

Zeedieren levend gegeten in de VS (+video)

Dode dieren eten is walgelijk en wreed, maar het kan nog erger: levende dieren eten… In diverse Aziatische landen eet men levende dieren, maar ook in restaurants in de VS gebeurt dit.

o

In september 2016 bezochten medewerkers van PETA een aantal restaurants in Los Angeles waar zeedieren worden verminkt en levend worden geserveerd. Bij T Equals Fish mochten zij kijken in de keuken waar een octopus ernstig mishandeld zou gaan worden.

De kok sneed een aantal tentakels van het dier af met een slagersmes. Deze werden in stukjes gehakt en in een schaaltje gedaan, maar bleven nog steeds bewegen. Dit werd zo geserveerd. De octopus werd hierdoor niet gedood. Men liet enkele tentakels aan het dier zitten zodat het zou blijven leven totdat er nog iemand in stukjes gehakte, nog bewegende tentakels zou bestellen. Wanneer de laatste tentakels eraf gesneden zijn zal de kok het diertje doden door haar buik open te scheuren en de ingewanden er uit te trekken.

T Equals Fish is slechts één van de restaurants in Californië en New York die octopussen en andere zeedieren verminken en levend serveren. Ook garnalen en kreeften worden voor deze misselijkmakende praktijken misbruikt. Bij garnalen en kreeften scheurt men de staart eraf die daarna naast het lijdende dier op het bord gelegd wordt.

Sommige restaurants serveren dieren die aan tafel, levend dus, gestoomd worden.

Zoals je ziet kent wreedheid tegen dieren geen grenzen. Zolang dit soort nazi praktijken legaal is zal de wreedheid tegen dieren alleen maar groter worden.

Teken de petitie die een verbod op het mishandelen en serveren van levende dieren vraagt.

Zie ook: Octopus…. levend opgegeten

Hoe komt men aan haaienvinnen?

Afsnijden van haaienvinnen gebeurt voor consumptie en is een van de oorzaken van de sterke achteruitgang in de haaienstand in de laatste 20 jaar. Het vindt vooral plaats in zeeën rondom China en Indonesië.

h

De handel in haaienvinnen is vooral gebaseerd op vinnen die van levende gevangen haaien worden afgesneden. Omdat haaienvlees op zich weinig waard is, worden de nog levende haaien daarna teruggeworpen in zee om meer ruimte te scheppen op de visboten. De haaien die ontdaan zijn van hun vinnen sterven daarna in de oceaan. Echter, volgens Giam Choo Hoo, het langstlevende lid van de Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES), is dit onjuist en ‘worden de vinnen pas van de haaien gesneden als zij al dood zijn’.

Het wordt fel bestreden door groepen die begaan zijn met het welzijn van dieren en natuurbehoud, zowel op morele gronden als vanwege het feit dat het de oorzaak is van de snelle achteruitgang van de haaienpopulatie. Op de rode lijst van IUCN staan 39 haaiensoorten vermeld met als toevoeging: ernstig bedreigd, bedreigd of kwetsbaar (“Critically Endangered, Endangered or Vulnerable”). CITES noemt in Appendix II drie haaisoorten: de walvishaai, de grote witte haai en de reuzenhaai. Appendix II noemt soorten die niet met uitsterven worden bedreigd, maar waarbij wel controle op de internationale handel is vereist, om hun populaties in stand te kunnen houden.

Naar schatting worden 10-100 miljoen haaien per jaar gedood vanwege hun vinnen, met een mediane waarde van 38 miljoen stuks. De opbrengst hiervan wordt geschat op 1,2 miljard dollar. Vanwege het lucratieve aspect van deze handel, bestaat het vermoeden van banden met de georganiseerde misdaad. Sommige haaiensoorten zijn in de laatste 50 jaar met 80% in aantal gedaald.

Sommige organisaties beweren dat vooral de bijvangst (niet opzettelijk vangst door vissersboten) verantwoordelijk is voor deze daling, en dat de markt voor haaienvinnen maar weinig invloed hierop heeft. Naar schatting is de bijvangst verantwoordelijk voor een daling van 50%. Anderen beweren weer dat vooral de markt voor haaienvinnensoep de belangrijkste factor vormt. Tommy Chueng, die verantwoordelijk is voor de wetgeving in de cateringsector van Hong Kong, zegt: “Ik geloof niet dat haaien een bedreigde diersoort vormen. Dat geldt misschien voor sommige specifieke soorten, maar de vinnen komen niet van specifieke soorten. Er zijn nog voldoende soorten in overvloed over.”

Het is moeilijk om deze beweringen pro en contra echt hard te maken. Er zijn wel nieuwe wetten aangenomen die het afsnijden van haaienvinnen verbieden, hoewel het moeilijk blijft de naleving hiervan in internationale wateren te controleren. De VS hebben onlangs het afsnijden van haaienvinnen verboden voor in de VS geregistreerde vissersboten en in de eigen territoriale wateren. Ook mogen haaienvinnen niet meer zonder het totale karkas worden ingevoerd. Internationale visserijorganisaties zijn bezig met de voorbereiding van een soortgelijke wetgeving voor de Atlantische oceaan en de Middellandse zee. Het is ook verboden in het Oostelijk deel van de Stille Oceaan, maar blijft gehandhaafd in de rest van de Stille Oceaan en Indische Oceaan.

Hong Kong Disneyland heeft na druk van natuurbeschermingsgroepen haaienvinnensoep van het menu gehaald en de Universiteit van Hong Kong heeft verboden haaienvinnensoep op de campus te serveren. Van de 97% respondenten in de WWF Seafood Awareness-enquête antwoordde ten slotte 39% te zullen stoppen met het eten van haaienvinnensoep als blijkt dat haaien bedreigd worden en 58% antwoordde dat zij hun consumptie zouden beperken.

Bron: Wikipedia

Of het waar is dat haaien levend en zonder vinnen terug gegooid worden in zee kun je zien in onderstaande video…

De spookhaai: ouder dan de dinosauriërs (+video)

h1

Diep, heel diep in de oceaan leven spookhaaien. Deze bijzondere dieren zijn ouder dan de dinosauriërs. Ze laten zich zelden zien, daarom is er niet zo veel over hen bekend. Wat we wel weten is dat spookhaaien familie zijn van haaien en roggen, maar dat zij zich 300 miljoen jaar geleden hebben afgescheiden van hun stamfamilie.

Spookhaaien hebben vinnen die lijken op vleugels en doffe ogen. Ze komen vooral voor rond Nieuw-Zeeland en Australië en sinds kort ook bij de kust van Californië en Hawaii.

Onlangs is één van deze mysterieuze dieren bij toeval gefilmd door geologen in de Stille Oceaan. Dit is de eerste keer dat een spookhaai is gefilmd in zijn natuurlijke habitat.

Meer info (Engels) vind je hier.

 

Vissen en schaaldieren

Miljarden vissen en ander zeedieren worden elk jaar gedood voor voedsel. Ondanks het feit dat deze dieren zenuwstelsels hebben die vergelijkbaar zijn met ons eigen en pijn kunnen voelen, worden ze meestal gedood zonder enig respect voor hun welzijn. Ze worden zelfs het fundamentele recht op bescherming ontzegd dat is toegewezen aan landdieren die worden gefokt voor voedsel. Vissen ondergaan hierdoor afgrijselijk leed in netten, aan het uiteinde van haken en op het dek van vissersboten – ze sterven een langzame verstikkingsdood of worden opengesneden terwijl ze nog bij bewustzijn zijn.

Ook veroorzaakt de eetlust van mensen voor vis en zeevruchten een zorgwekkende belasting op het milieu. Vissersboten beroven ’s werelds oceanen en laten ze leeg, levenloos en op de rand van ecologische ineenstorting achter.

Omdat ze er anders uitzien dan ons en schubben hebben in plaats van huid en kieuwen in plaats van longen, worden vissen vaak verkeerd begrepen. Maar we hebben veel dingen gemeen met de dieren die onderwater leven – ze leven bijvoorbeeld vaak in complexe sociale groepen, hebben verschillende persoonlijkheden, zijn in staat om te leren en nieuwe informatie te onthouden, ontwikkelen diepe persoonlijke relaties en ervaren pijn en angst als ze letsel wordt toegebracht. Ze tonen genegenheid door tegen elkaar te wrijven en communiceren met een reeks van laagfrequente geluiden.

Vooraanstaande wetenschappers zijn het erover eens dat vissen pijn voelen. Zoals bioloog Victoria Braithwaite schrijft: “Er is evenveel bewijs dat vissen pijn voelen en lijden, als er is voor vogels en zoogdieren” – een conclusie nauwelijks verrassend voor een ieder die heeft gezien hoe een vis vecht voor zijn of haar leven, nadat hij of zij uit het water is getrokken.

Moord zonder genade
Vissers zullen de vissen die ze hebben gevangen op stapels ijs op het dek gooien, om langzaam te verstikken, te bevriezen of te worden verpletterd – een vreselijk wrede en langzame manier om te sterven voor deze koudbloedige dieren. Wetenschappers schatten dat het wel 15 minuten kan duren voordat ze het bewustzijn verliezen. Bij andere vissen worden de kieuwen afgesneden of hun keel en buik opengesneden terwijl ze nog steeds in leven zijn, op dekken overspoeld met bloed.

Vissen die uit diepe wateren worden getrokken, lijden vaak aan te snelle decompressie, waardoor hun zwemblazen kunnen scheuren, hun ogen uit de oogholte kunnen springen of hun interne organen door hun mond eruit kunnen komen. En bij de ‘vang en vrijlaten’ vismethode overleven tot 43 procent van de vissen het niet, na op traumatische wijze aan een haak te zijn gespietst op een haak en omhoog te zijn gehesen uit hun natuurlijke omgeving.

Genoeg vis in de zee?
Omdat mensen miljarden vissen uit de zee vangen, neemt het aantal vissen drastisch af, en vele soorten zijn met uitsterven bedreigd. Ook brengen commerciële vissersvaartuigen onnoemelijke schade aan het mariene milieu. Enorme trawlers met netten ter grootte van een voetbalveld, vernietigen koraal en mariene planten op de zeebodem en scheppen al het leven op hun pad, met inbegrip van zee-egels, dolfijnen, krabben, schildpadden en zeehonden. In de lange-lijnvisserij rollen schepen lijnen uit die wel 120 kilometer lang kunnen zijn met daar aan vast dodelijke haken met aas. Gigantische drijfnetten zijn onzichtbaar voor de meeste vissen en hangen in het water als een ‘muur des doods’, dat elk dier dat erin zwemt verstrikt.

Kweekvisindustrie
Bijna 50 procent van de geconsumeerde vis in Nederland komt van viskwekerijen waar vissen, net als alle landbouwhuisdieren, intense opsluiting, smerige omstandigheden, mishandeling en hoge niveaus van ziekten en parasieten zoals caligidae, moeten verdragen. Opgesloten in onderwaterkooien, krijgen vissen nooit de kans om vrij rond te zwemmen of gebruik te maken van hun natuurlijke instincten, zoals de krachtige drang van de zalm om elk jaar stroomopwaarts te migreren. Ook kunnen ze worden gedood door te worden doodgeknuppeld of doordat hun kieuwen worden doorgesneden zonder enige verdoving.

Viskwekers overal in de wereld voegen chemicaliën en antibiotica toe aan visvoer in een poging om de schadelijke gevolgen van overvolle omstandigheden tegen te gaan, en middelen die de groei op onnatuurlijke wijze versnellen. Deze stoffen zijn schadelijk voor de vissen zelf, voor de mensen die vervolgens hun vlees inslikken en voor de lokale omgeving, omdat water verontreinigd raakt. Ook is het kweken van vis niet duurzaam: voor het kweken van een zalm in een kwekerij is bijvoorbeeld drie keer het gewicht van in het wild levende vis nodig om te worden gebruikt als voer voor de kweekvis.

Wreedheid tegen schaaldieren
Kreeften en krabben gebruikt voor voedsel worden vaak onderworpen aan een van de wreedste lotsbestemmingen waaraan een dier kan lijden: levend gekookt worden. Volledig bij bewustzijn worden ondergedompeld in een pan met kokend water, veroorzaakt deze levende dieren net zoveel pijn als u zich kunt voorstellen. Ze tonen dit door een minuut lang in doodsangst verwoed aan de zijkanten van de pan te krabben voordat ze sterven.

Ook hakken sommige koks stukken van hen af of verwijderen hun scharen zonder verdoving. En alvorens te worden gedood, worden kreeften, die normaal gesproken solitair zijn, bovenop elkaar gestapeld in kleine tanks. Hun scharen worden samengebonden, om te voorkomen dat ze elkaar openscheuren doordat ze tot waanzin worden gedreven door de intense, onnatuurlijke opsluiting.

Gifstoffen? Vis en uw gezondheid
Vissen leven vaak in water dat zo vies is, dat u het nooit zou drinken. Hun lichamen absorberen een giftige mix van bacteriën, verontreinigende stoffen en zware metalen – die vervolgens worden doorgegeven aan een ieder die ze eet. Door industriële vervuiling kunnen zeevruchten zoals tonijn hoge niveaus van kwik bevatten, dat bij mensen soms kwikvergiftiging veroorzaakt: symptomen zijn haarverlies, cognitieve stoornissen en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten.

Wat betreft de gevierde gezondheidsvoordelen van omega-3 essentiële vetzuren: het is perfect mogelijk om veel van deze uit plantaardige bronnen te verkrijgen. Walnoten, lijnzaad, sojabonen en bloemkool bevatten allemaal deze vitale voedingsstoffen, zonder een giftige dosis van chemicaliën en wreedheid.

Wat jij kunt doen
Het is simpel – stop met het eten van zeevruchten. Je zult het leven van veel dieren redden en de winst verminderen van een wereldwijde industrie die miljoenen levende wezens per dag schaadt en verantwoordelijk is voor het vernielen van ons milieu.

Terwijl je toch bezig bent, waarom geef je niet het eten van alle dierlijke producten op en neem je volledig afstand van wreedheid?

Feiten

  • Negentig procent van grote vispopulaties zijn in de afgelopen 50 jaar uitgeput.
  • De visserij-industrie is de grootste doder van dieren ter wereld. Het is geschat dat per jaar meer dan 1 triljoen vissen door mensen worden gedood.
  • Hoewel ze geen stembanden hebben, maken vissen lage geluiden om met elkaar te communiceren, door hun tanden en botten te laten rammelen, hun spieren te trillen en andere delen van hun lichaam te gebruiken.
  • Net zoals mensen rechts- of linkshandig kunnen zijn, zijn kreeften ook rechts of links geschaard.
  • Naar schatting sterven elk jaar 300.000 walvisachtigen (walvissen, dolfijnen en bruinvissen) als ‘bijvangst’ doordat ze verstrikt raken in visnetten. Ook sterven veel vogels, zeehonden en schildpadden aan verwondingen veroorzaakt door visnetten en vistuigen.

Bron: PETA Nederland

Zie ook:

Garnalen gezond? Dacht het niet… (video)

Garnalen in Vietnamese visfabrieken worden volgespoten met een substantie van gelatine, glucose en CMC (een op cellulose gebaseerd verdikkingsmiddel en zoetstof) om ze er mooier uit te laten zien en langer goed te houden. Vietnam staat in de top 5 van garnalen exporteurs. Van garnalen is al tijden bekend dat ze ongezond zijn, maar het lijkt er sterk op dat het zelfs nog ongezonder is dan men dacht.

Gewoon niet eten dus, net als alle andere dieren, je wordt er niet gezonder van…

Wereldwijde fraude met vis ontsluierd

nieuw-rapport

Volgens een nieuw rapport van Oceana, internationale organisatie voor zeebescherming, zijn vissoorten overal ter wereld verkeerd gelabeld. Dat betekent dat je misschien een andere vissoort op je bord krijgt dan je hebt besteld.

Een vijfde verkeerd gelabeld
In het rapport beoordeelt Oceana meer dan 200 gepubliceerde visstudies uit 55 landen in alle continenten, met uitzondering van Antarctica. Uit de analyses blijkt dat er in elke studie sprake is van fraude. Concreet: een vijfde van de meer dan 25.000 onderzochte vismonsters werd verkeerd gelabeld. In de meeste gevallen gaat een goedkope vissoort door voor een duurdere, waardoor consumenten te veel betalen in winkels en restaurants. “De wanpraktijken schaden niet alleen consumenten. Mensen die moeite doen om vissen legaal te vangen en correct te labelen zijn eveneens de dupe van deze frauduleuze praktijken”, aldus Kimberly Warner, auteur van het rapport en onderzoekster bij Oceana.

Valse blauwvintonijn in Brussel
Het rapport onderstreept dat het sjoemelen verschilt van land tot land. In Italië wordt vooral vals gespeeld met baars en zwaardvis. Bijna de helft van de vervangende vissoorten, zijn soorten die met uitsterven zijn bedreigd. Een analyse van Brusselse restaurants toont aan dat maar liefst 98 procent van de 69 geteste gerechten met blauwvintonijn een andere soort vis bevatten. In een restaurant in Santa Monica werden twee sushichefs ontmaskerd die walvisvlees gebruikten als tonijn. In Aziatische landen worden maar liefst achttien duurdere vissoorten vervangen door de meerval.

Strengere richtlijnen
Oceana eist nu dat de Amerikaanse regering zich buigt over de kwestie en concrete maatregelen treft. In Europa zijn reeds richtlijnen tegen visfraude van kracht en die lijken hun vruchten af te werpen. Tussen 2011 en 2015 nam de fraude van 23 procent af naar 8 procent. Om te verzekeren dat mensen de vis krijgen die ze willen kopen, adviseert Warner nu om aan handelaren en obers door te vragen over de herkomst van de vis.

Bron: Vis Magazine (09-09-2016)

☆ ☆ ☆

‘Om te verzekeren dat mensen de vis krijgen die ze willen kopen, adviseert Warner nu om aan handelaren en obers door te vragen over de herkomst van de vis.’

Ik heb een beter advies: Eet geen vis. Beter voor je gezondheid en beter voor de vis.