‘Violated’; Seksueel geweld tegen dieren

jc

In deze uitgebreide documentaire van de Australische dierenrechtenactivist Joey Carbstrong wordt overduidelijk aangetoond dat de gehele veeindustrie onlosmakelijk verbonden is met seksueel geweld.

De documentaire begint met de horror die fokstieren wordt aangedaan om hun sperma te verkrijgen die nodig is om koeien te insemineren. Een wereld waarbij het als diervriendelijk wordt beschouwd om een stier anaal te verkrachten met een apparaat dat stroomstoten geeft…

Het verhaal gaat verder met het insemineren van melkkoeien, wat tevens niets anders is dan brute verkrachting en mishandeling.

In de varkensindustrie wordt vaak gebruik gemaakt van de menselijke hand om aan sperma van de beer komen… Ook in de varkensindustrie worden zeugen geïnsemineerd.

Zelfs bij schapen wordt steeds vaker gebruik gemaakt van een manier van voortplanten waarbij handelen van de mens de natuur vervangt. De ooien kunnen op verschillende, niet natuurlijke manieren, worden bevrucht.

Bij kippen worden meerdere hanen tussen de hennen gezet waardoor er veel agressie onderling ontstaat, de hennen zijn hiervan het slachtoffer. Ook worden hanen gedwongen, door massage, hun sperma af te geven waarmee de hennen worden geïnsemineerd. Deze tweede methode wordt ook gebruikt bij kalkoenen.

Zelfs kweekvis wordt mishandeld en zelfs gedood om een grote productie aan vis voor consumptie te verkrijgen. Zelfs garnalen worden geïnsemineerd. Zo ook honingbijen…

Alle ouderdieren worden gedood als ze niet meer ‘productief’ zijn.

Wanneer je dierlijke producten consumeert werk je mee aan seksueel geweld tegen dieren. Dieren, die net als kinderen die (gelukkig) wel beschermd worden tegen seksueel geweld, niet bij machte zijn zich te verzetten tegen een leven lang misbruikt te worden.

Bron: Monique

Een leeuw of tijger als huisdier?

leeuw

In Pakistan wordt het houden van grote katachtige gezien als statussymbool. Was dit vroeger iets voor de landelijke politici, tegenwoordig is het normaal dat iedere Jan Doedel een leeuw of tijger als huisdier houdt. Hoe zeldzamer en exclusiever het dier, hoe beter. De grote katten worden opgesloten in kleine kooien zonder enige afleiding. Vaak boven op het dak. Internationale afspraken, regels en veiligheidsvoorschriften worden hierbij volkomen genegerd.

Bekijk de reportage van France 24:

Keuringsdienst van waarde: ‘Beter welzijn’ keurmerk

sch

De Keuringsdienst van waarde heeft een uitzending gewijd aan het nieuwe ‘Beter welzijn keurmerk’ van Mora. Het betreft de kipsnacks. Deze zouden gemaakt zijn van het vlees van kippen die het beter hebben gehad dan de meeste kippen.

Wat blijkt? De kippen die gebruikt worden voor de Mora snacks zijn afgeschreven leghennen. Uit Nederlandse scharrelschuren. Waar de minimale wettelijke eisen worden gehanteerd.

Undercover: Het 12e PETA onderzoek naar de wolindustrie en overzicht & video’s voorgaande onderzoeken

schaap

Keer op keer heeft PETA de systematische, wijdverbreide wreedheid tegen schapen in de wereldwijde wolindustrie blootgelegd. En nog altijd worden schapen ernstig mishandeld door scheerders. Het gehaaste, ruwe scheren laat talloze schapen gewond en bloedend achter.

Dit is de vijfde keer dat PETA undercover beelden laat zien die gemaakt zijn in de Australische schapenscheerindustrie en deze keer onthult het onderzoek wreedheid tegen schapen op in totaal 43 boerderijen in Victoria, Zuid-Australië en New South Wales.

Al elf keer eerder toonde PETA via undercover onderzoek aan dat schapen ernstig worden mishandeld voor hun wol, hieronder een overzicht van deze onderzoeken.

In 2014 werd n.a.v. een undercover onderzoek door PETA extreme wreedheid tegen schapen in Australië naar buiten gebracht en zes van de betreffende scheerders gaven toe schuldig te zijn. De wolindustrie noemde deze situatie een ‘wake-up call’ en beloofde beterschap. Kort daarna werd door iemand anders op een andere locatie het zelfde soort misbruik geconstateerd.

Ook in 2014, in de Verenigde Staten, documenteerde een onderzoeker misbruik en verwaarlozing van schapen op 14 ranches in Wyoming, Colorado en Nebraska. Een scheerder draaide herhaaldelijk de nek van een schaap om tot hij brak. De scheerder boog, verdraaide en gooide zijn lichaamsgewicht op tientallen schapennekken en voorpoten en stak zijn vingers in hun ogen.

De Australische wolindustrie noemde PETA’s baanbrekende zaak 2013-2014 een “wake-up call”, maar dat was het duidelijk niet. In 2015 constateerde een onderzoeker op een boerderij in Zuid-Australië wederom ernstige mishandeling van schapen.

Ook in andere landen heeft PETA wreedheid jegens schapen gedocumenteerd, o.a. in Argentinië, waar in 2015 een onderzoeker zag dat werknemers volledig bij bewust zijnde lammeren begon te villen.

Nog een PETA-onderzoek uit 2015 van weer een andere boerderij in Argentinië onthulde dat werknemers staarten van lammeren afsneden en strakke ringen om hun scrotums zetten, allemaal zonder enige pijnverlichting.

In 2016 onthulde een PETA-onderzoek van twee enorme schapenboerderijen in Chili dat schapen die niet langer als nuttig werden beschouwd, werden verminkt en vervolgens werden gedood en gevild, soms terwijl ze nog leefden. Werknemers staken volledig bewuste schapen in de nek, waarna ze schopten en worstelden terwijl ze doodbloeden.

Kort nadat de Australische wolindustrie begin 2017 opnieuw beweerde hervormingen te hebben doorgevoerd, bezocht een andere onderzoeker een aantal bedrijven in Victoria en New South Wales. Hij zag precies hetzelfde misbruik als voorheen. Werknemers sloegen, schopten, verminkten en gooiden met schapen. De wreedheid was net zo ernstig als voorheen.

Op basis van dit bewijs hebben Victoria-ambtenaren aanklachten ingediend van dierenmishandeling en één scheerder gaf toe schuldig te zijn. Ambtenaren in Zuid-Australië hebben een strafrechtelijk onderzoek ingesteld naar de daar gedocumenteerde wreedheid.

In het begin van 2017 bezochten PETA-waarnemers een enorme schaapscheerders operatie in Utah, waar duizenden schapen elk jaar worden geschoren .

De nek van hoogdrachtige schapen werd verwrongen. Ze werden aan hun vacht getrokken en geslagen. Nadat ze waren geschoren en bijna geen wol meer hadden om ze tegen de elementen te beschermen, werden ze de woestijn in gedreven en daar achtergelaten om hun lammetjes te baren, bij  een temperatuur die daalde tot het vriespunt.

In 2018 werkte een onderzoeker op een schapenboerderij in Victoria en hij constateerde dat de boerderijmanager en werknemers aan de lopende band doodsbange lammeren verminkten. Een onderzoeker in New South Wales ontdekte dat arbeiders de bange schapen in het gezicht sloegen met scherpe metalen tondeuses.

In de zomer van 2018 onthulde een PETA Azië-onderzoek routinematig misbruik van schapen op 25 Britse boerderijen die werden bezocht door twee scherende aannemers. Werknemers sloegen de schapen in het gezicht, sloegen ze met metalen tondeuses, stonden op hun nek en sloegen hun hoofd op de vloer.

Een PETA Azië onderzoeker van de Schotse wolindustrie in 2018 documenteerde dat scheerders doodsbange schapen sloegen, op hun nek stampten en ze van scheerwagens gooiden.

Lijkt het jou dat de wolindustrie een beetje is veranderd? Ik dacht het niet, er is helaas nog altijd niets veranderd.

Kijk eens in je kast. Draag je nog steeds wol? Als dat zo is, stop daar dan alsjeblieft mee. Hoeveel meer moet je nog meer zien voordat je stopt met het dragen van wol? Hoeveel duizenden schapen moeten er worden geslagen, opengesneden, geschopt, levend gevild en gedood door hen de keel door te snijden? Het maakt niet uit waar de wol vandaan komt of welke garanties bedrijven je geven, wreedheid tegen schapen is ongebreideld in de wolindustrie.

De animatie ‘Underdog’ en de burgemeester van Seoul

uuu

De Koreaanse animatie ‘Underdog’ vertelt het verhaal van een roedel zwerfhonden, honden die door hun baasjes zijn gedumpt en zich moeten zien te redden in de wildernis.

Moong-Chi was een gelukkige hond die al als puppy bij mensen is komen te wonen. Totdat zijn baasje hem meenam voor een ritje in de auto. Moong-Chi kwam niet meer thuis, maar werd door zijn baasje gedumpt midden in een bos. Hij wil echter niet onder ogen zien dat hij in de steek gelaten is. Totdat hij Jjanga en zijn roedel ontmoet. Een groep honden die allemaal verbannen zijn door hun baasjes.

Ook in Zuid-Korea wordt hondenvlees gezien als delicatesse en hoewel er steeds minder mensen zijn die hond eten is het nog altijd niet verboden. Zo’n 70% van de Zuid-Koreanen eet nooit hond. In dit land is het eten van hondenvlees echter al gebruikelijk sinds de 1e eeuw na Christus.

Deze animatie heeft dusdanig veel indruk gemaakt op de burgemeester van Seoul dat hij er voor pleit alle abattoirs die honden slachten te sluiten. Hij vindt dat de Koreanen humaner met honden om moeten gaan. Het zijn wat hem betreft huisdieren en geen slachtvee. De inwoners van Seoul moeten zich van de burgemeester meer inzetten voor dierenwelzijn en hondenvlees moet verdwijnen van de menukaart als het aan hem ligt.

Dierenrechtenactivisten juichen dit besluit uiteraard toe. Volgens hen is deze beslissing een keerpunt op weg richting een landelijk verbod op hondenvlees. Vorig jaar werd er al een berucht abattoir gesloten door de overheid waar jaarlijks honderdduizenden viervoeters werden geslacht.

activisten

 

Documentaire WOLF!: ‘Wolven bijten niet als wij dat willen’

wolf

Wolven hebben net als honden het vermogen om te leren. Dat is goed nieuws voor boeren, natuurbeschermers en burgers die bang zijn voor schade door de wolf in Nederland. Er zijn methoden om wolven weg te houden van schapen en hun jachtgedrag te beïnvloeden. In WOLF! volgt Karen Soeters de Europese wolf vanuit dit perspectief, in een documentaire van Robert van Tellingen die met crowdfunding tot stand moet komen.

In de documentaire WOLF! gaat Karen Soeters van House of Animals op zoek naar manieren waarop de mens en de wolf succesvol kunnen samenleven. Soeters volgt het spoor van de Europese wolf en tijdens deze zoektocht brengt ze in beeld hoe wolven leven, hoeveel verschillende wolvenculturen er zijn, wat voor karakter het roofdier heeft en hoe je met die kennis oplossingen kunt vinden om te voorkomen dat wolven vee aanvallen.

Karen Soeters wil met de documentaire bijdragen aan een evenwichtig beeld over de wolf, met kennis, inzicht en kansen voor co-existentie: “Er bestaat veel onwetendheid over dit prachtige roofdier. Bijna niemand weet bijvoorbeeld dat je een wolf kan opvoeden. Uit Zweeds onderzoek blijkt zelfs dat ze in staat zijn om een bal te apporteren en er zijn wolvenfamilies die deels vegetariër zijn door ander gedrag.”

In samenwerking met wetenschappers en boeren in Slovenië, waar ruim 50 wolven leven, bedacht wolvenexpert Diederik van Liere methoden waarmee hij wolven kan afleren om vee te doden: “Wolven zijn hele slimme dieren en daar kun je gebruik van maken, door ze vanaf de opvoeding al af te leren zich te richten op schapen.”

In Duitsland, waar 55 wolvenroedels leven, heeft de regering onlangs een nieuwe wet aangenomen die het toelaat om wolven af te schieten. Op dit moment is dat in Nederland nog verboden, maar veel Nederlandse boeren pleiten er ook voor om wolven dood te schieten. Karen Soeters: “Het is belangrijk dat we ons niet door angst laten leiden. Met de documentaire willen we laten zien wat voor dier de wolf nu werkelijk is en welke oplossingen er zijn om in het veedichte Nederland met de wolf samen te leven.”

Bekijk de trailer van WOLF! en help mee om de documentaire te maken die de wolf op een nieuwe manier belicht.

Voor het maken van de documentaire is een crowdfunding gestart, want we hebben hulp nodig om WOLF! te kunnen realiseren. Wil jij de wolf ook een eerlijke kans geven om te overleven in Nederland, help dan mee om Nederland met een andere blik naar de wolf te laten kijken. Steun WOLF! op de website van Cinecrowd.

Bron: Animals Today

Undercover: Nederlands kalverenslachthuis in Frankrijk

halal

Slachterij Sobeval in Frankrijk is onderdeel van de Nederlandse Van Drie groep en marktleider op het gebied van kalfsvlees.

Franse dierenwelzijnsorganisatie L214 heeft in november en december 2019 undercover onderzoek gedaan bij de slachterij.

Het resultaat is beeldmateriaal waar gruwelijke dierenmishandeling op is te zien. Ook in deze horrorfabriek gaat er van alles mis.

In dit slachthuis worden ongeveer 700 kalveren per dag geslacht wat neerkomt op 90 dieren per uur.  Het vlees van deze kalveren wordt verkocht met een dierenwelzijnskeurmerk. Er wordt hier behalve verdoofd geslacht ook halal en kosjer geslacht, onverdoofd dus.

En vooral daar gaat het fout. Zo lijden veel dieren ernstig vanwege onjuiste en onzorgvuldige werkwijze van de medewerkers. Menig dier voert een afschuwelijke doodsstrijd.

Maar ook bij het verdoofd slachten gaat het vaak gruwelijk mis omdat de verdovingsapparatuur niet altijd even goed werkt.

Veeartsen en toezichthouders doen niet wat ze zouden moeten doen, ze grijpen niet in waar nodig hoewel zij dat wettelijk verplicht zijn.

Het is onderhand wel duidelijk dat de misstanden die gefilmd worden in slachthuizen geen incidenten zijn, maar dat het in die afschuwelijke wereld van slachters ‘normaal’ wordt gevonden dat dieren extreem en onnodig lijden.