‘Drop Dairy’; De realiteit van de zuivelindustrie

kalfjes.jpg

In deze korte documentaire, uit een campagne van Animal Liberation en Animal Liberation TAS, wordt getoond wat het betekent om een melkkoe te zijn in de zuivelindustrie. Deze documentaire gaat over de Australische zuivelindustrie, maar in Nederland gaat het niet veel anders.

Je ziet beelden van koeien die een kalf krijgen en het weer kwijtraken. Kalfjes in de zuivelindustrie worden alleen geboren om de productie van moedermelk van de koeien op gang te houden. De kalfjes worden een paar uur na hun geboorte bij hun moeder weggehaald.

Vervolgens zie je wat er met de meeste van deze paar dagen oude kalfjes gebeurt, ze gaan naar het slachthuis. De moeders worden gemolken om de moedermelk te kunnen verkopen voor menselijke consumptie. Een jaar later zullen zij weer een kalf baren, wat hen weer wordt afgenomen.

Na een paar jaar zijn de melkkoeien op en versleten en worden zelf naar het slachthuis getransporteerd.

Let wel, dit is geen documentaire over vermeende misstanden, het is een documentaire over de realiteit, de legale manier van werken in de zuivelindustrie. De zuivelindustrie an sich is al één grote misstand.

Advertenties

Kweekvlees, het vlees van de toekomst

just

Kweekvlees is gewoon vlees van dieren, maar niet van dieren die opgegroeid zijn in een stal en geslacht zijn in een slachthuis, geen dode lichamen van dieren die ooit levende, voelende wezens waren met emoties als angst en pijn.

Kweekvlees wordt gemaakt van stamcellen die door biopsie uit een dier gehaald zijn. De cellen worden kunstmatig verder opgekweekt en verwerkt tot lapjes vlees.

Aangezien we waarschijnlijk nooit zo ver zullen komen dan niemand meer vlees eet is dit natuurlijk een goede ontwikkeling. Het zou uiteindelijk het einde kunnen betekenen van de veeindustrie, het is beter voor het milieu en de volksgezondheid en, het allerbelangrijkste, het einde aan het onacceptabele dierenleed dat vooraf gaat aan het kipfiletje, hamlapje of biefstuk. Enkele dieren die voor de stamcellen moeten gaan zorgen zouden dan voldoende zijn om de vele verstokte vleeseters van hun maaltje te voorzien.

Het enige probleem bij het produceren van kweekvlees is de groeivloeistof waarin de cellen worden gekweekt. Dat is een serum dat gewonnen wordt uit bloed van ongeboren kalfjes, het foetaal kalfsserum.

Foedraal kalfsserum is afkomstig van onvolgroeide kalfjes van drachtige melkkoeien die geslacht worden. Terwijl moederkoe doodbloedt na de halssnede wordt het dan nog levende kalfje uit haar lichaam gesneden. Door een naald rechtstreeks in het hart van het kalfje te steken, wordt al het bloed afgetapt. (Meer info)

Dit bezorgt een kalf natuurlijk ongehoord veel pijn, tot de dood er op volgt. Met het bloed van één kalf kan slechts tien gram kweekvlees worden geproduceerd. Er moeten dus voor dit ‘diervriendelijke’ vlees nog altijd vele dieren ernstig lijden.

Stel dat kweekvlees zo succesvol zou zijn dat de gehele veeindustrie verdwijnt, dan zouden er alsnog vele kalfjes, op zeer jonge leeftijd, gedood moeten worden om het serum te maken. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Gelukkig schijnen er alternatieven in ontwikkeling te zijn, dus hopelijk kan kweekvlees binnenkort gemaakt worden zonder dierenleed.

Bekijk de video van het Amerikaanse Just, het bedrijf dat ook de eerste ei-vrije mayonaise op de markt bracht.

1just.jpg

Brianna en Winter, gered van de dood

b123

Midden in een nacht in december 2018 springt een koe op een drukke snelweg in Amerika uit de vrachtwagen die haar naar een slachthuis zou moeten brengen. De politie ziet kans haar veilig te stellen, maar weet niet goed wat ze nu met haar aan moeten. Brian, één van de agenten, belt zijn vriend Mike van ‘Skylands Animal Sanctuary And Rescue’, een locatie waar landbouwdieren worden opgevangen. Mike komt meteen en hij kalmeert de koe, daarna neemt hij haar mee naar haar ‘for ever home’.

De dappere koe, die de naam Brianna krijgt, blijkt tijdens de controle van de dierenarts aan haar ontsnapping slechts enkele, niet ernstige verwondingen te hebben overgehouden, maar ze blijkt ook hoogzwanger te zijn. Slechts twee dagen na haar ontsnapping bevalt ze van een gezond kalf. Het meisje krijgt de naam Winter. Het moederinstinct van Brianna heeft haar baby en haarzelf gered van de dood.

Deze mamakoe was overigens pas twee jaar oud…

Twee jaar oud en hoogzwanger… en onderweg naar het slachthuis. Dit is de zuivelindustrie.

Gelukkig zijn er wereldwijd steeds meer goede mensen die dieren opvangen die weten te ontsnappen aan de veeindustrie. Dit is slechts één voorbeeld van één situatie bij één opvang.

Undercover: Kalvermesterij in Amerika

kalveren1

In juni dit jaar kon je op VATD-blog zien en lezen hoe slecht er met dieren omgegaan wordt bij één van de grootste zuivelbedrijven in de Verenigde Staten, Fair Oaks Farm in Fair Oaks, Indiana (VS). De undercoveropnamen van de organisatie Animal Recovery Mission (ARM) spraken voor zich.

ARM heeft nu undercover gemaakte video opnamen naar buiten gebracht van een kalvermesterij die onder andere stierkalfjes van Fair Oaks Farm vetmest. Deze kalvermesterij, Strauss Vel Feeds in North Manchester, herbergt maar liefst 30.000 vleeskalveren.

De beelden laten zien dat ook in dit bedrijf van alles mis gaat en de kalfjes er in een hel leven. Zo worden ze 20 uur per dag in het donker gehouden en worden ventilatoren uitgelaten om kosten te besparen. De kalfjes staan acht weken in een piepkleine krat zonder enige bewegingsvrijheid of afleiding en dus vrijwel altijd in het donker. De temperatuur loopt soms op tot 38 graden omdat er niet geventileerd wordt.

Veel van de kalfjes in dit megabedrijf zijn ziek of gewond. Hierdoor en vanwege uitdroging of oververhitting sterven er soms wel 20 kalfjes per dag. Een dierenarts is in de tijd dat de onderzoeker, die als kalverenverzorger was aan genomen, aanwezig was nooit gezien. Medicatie wordt illegaal toegediend door niet hiervoor gekwalificeerde medewerkers.

Kalfjes die bijna dood zijn krijgen geen medicatie, voedsel of water meer of worden uit de krat gehaald en in het gangpad gelegd zodat er een nieuw kalfje in de krat geplaatst kan worden.

De medewerker van ARM, een gepensioneerde hulpsheriff, heeft ook gezien hoe kalveren hardhandig in trailers gegooid worden.

Welkom in de wereld van het kalfsvlees. De hele kalfsvleesindustrie is een rechtstreeks gevolg van de zuivelindustrie. Melkkoeien moeten elk jaar een kalf baren om de melkproductie in stand te houden. De helft van de geboren kalfjes is stier en dus niet nuttig voor de melkveehouder. Deze stierkalfjes komen daarom veelal terecht in kalvermesterijen als deze.

Undercover: Biologisch melkveebedrijf in Amerika

bio2

Een vier maanden durend undercover onderzoek bij een groot Amerikaans biologisch melkveebedrijf, Natural Prairie Dairy in Texas, toont aan dat ‘biologisch’ niet automatisch ‘diervriendelijk’ betekent.

De onderzoekers van Animal Recovery Mission (ARM) troffen op dit bedrijf dezelfde ellende aan als wat zij tijdens eerdere onderzoeken bij niet-biologische melkveebedrijven hebben gezien.

Sterker nog, ARM heeft afschuwelijke beelden naar buiten gebracht van zeer ernstige dierenmishandeling, wreedheid en verwaarlozing. Koeien werden geschopt, geslagen, gestoken met een schroevendraaier en hardhandig weggesleept wanneer ze door ziekte en vermoeidheid niet meer konden staan. Koeien worden herhaaldelijk gewelddadig geïnsemineerd en kalfjes worden direct na hun geboorte weggenomen van hun moeder.

Behalve de onacceptabele dierkwelling die hier plaatsvindt overtreden de medewerkers ook de richtlijnen voor de certificering van biologisch zuivel. Consumenten betalen voor biologische zuivel meer geld dan voor de conventionele zuivelproducten. Biologische bedrijven worden geacht beter te zorgen voor hun dieren, het milieu en de consument en daar vertrouwt de consument dus op. Blijkbaar ten onrechte.

Natural Prairie Dairy houdt in totaal meer dan 25.000 koeien op vier verschillende locaties en levert aan een groot aantal retailers.

Het volledige rapport van ARM kun je hier lezen.

Onacceptabel leed EU kalverenvervoer naar Israël

kalveren

De onderzoekers van Animal Welfare Foundation (AWF) en Israel Against Live Shipments (IALS) volgen één van de dagelijkse lange afstandstranssporten van kalveren en doen een verschrikkelijke ontdekking.

De dieren zijn hun lange reis begonnen in Litouwen en moeten twee weken later aankomen in Israël waar ze in opfokbedrijven zullen worden vetgemest. Ze worden maar liefst 1.700 km in veewagens vervoerd naar Slovenië of Kroatië waar ze aan boord gaan van een schip en aan een lange zeereis naar Israël beginnen.

Tijdens het volgen van twee veewagens met kalveren ziet het team van AWF en IALS een been van een kalf uit de wagen steken en ze bellen direct de TD, de Road Traffic Inspection (wegpolitie) in Polen.

Nadat de politie het transport heeft stilgezet zijn ze verbijsterd over wat ze aantreffen in de veewagens. Er worden inspecteurs opgeroepen die meerdere overtredingen vaststellen.

De kalveren werden vervoerd in extreem slechte omstandigheden. De wagens waren overvol, de dieren lagen in een dikke laag mest, ze hadden veel last van het hoge ammoniak niveau en ze leden aan honger en dorst.

Sommige dieren waren inmiddels al gestorven, anderen waren zo uitgeput dat ze aan hun benen uit de wagens moesten worden gesleept.

De chauffeurs werden verplicht om de dieren 24 uur te laten bijkomen in een stal. Daarna mochten ze helaas weer verder met het transport. Met drie wagens in plaats van twee.

Bij de aankomst van de kalveren in de haven zien de onderzoekers weer meerdere zeer zwakke en uitgeputte dieren. En dan begint de zeereis. Ook aan boord zullen dieren sterven, hun dode lichaam wordt gewoonlijk over boord gegooid.

Aangekomen in Israël worden de dieren weer in veewagens gedreven en vervoerd naar locaties waar ze een maand in quarantaine worden gehouden voordat ze verder vervoerd worden naar mestbedrijven.

De bevindingen van deze reis tonen wederom aan dat dieren onacceptabel lijden tijdens lange afstandstransport en dat hier per direct een einde aan moet komen.

Petitie 1  Petitie 2

Undercover: Plofkippen in het Verenigd Koninkrijk

oc

De Britse organisatie Open Cages heeft schokkende beelden vrijgegeven die gemaakt zijn in twee pluimveebedrijven die ‘kippenvlees’ leveren aan grote supermarktketens zoals Tesco en Aldi. Het betreft twee van de drie grootste leveranciers in het Verenigd Koninkrijk

Zogenaamde vleeskuikens zijn zo doorgefokt dat ze supersnel heel erg zwaar worden waardoor hun pootjes het gewicht niet meer kunnen dragen en hun hartje het vaak niet lang aan kan. Veel kuikens sterven daardoor al binnen de paar weken dat ze überhaupt mogen leven. Hun dode lichamen blijven gewoon op de vloer van de stal liggen. Bij één van de bedrijven vonden de onderzoekers buiten de stal ook bakken vol dode kuikens, bij het andere bedrijf stond een kruiwagen vol dode kuikens in de stal.

De stallen zijn zo vol dat de kuikens tegen de muren aangedrukt staan. Door deze dieronwaardige omstandigheden kunnen consumenten goedkoop ‘kip’ kopen. Kip die eigenlijk kuiken is. Een kuiken van zo’n vijf weken oud.

Deze onacceptabele praktijken zijn helaas geen uitzondering. Overal, ook in Nederland lijden miljoenen kuikens op deze manier.