Pluimveetransport en dierenwelzijn

kip mo

‘Ook bij hoge temperaturen doen we er alles aan om het dierenwelzijn zo goed mogelijk te houden. Hierover zijn we continu in overleg met NVWA en de pluimveesector en laten het graag zien via een video.’

Dat zegt Lisanne Matena, beleidsmedewerker Dierenwelzijn bij Nepluvi, de vereniging van de Nederlandse pluimveeverwerkende industrie.

Welzijn van pluimvee, zeker tijdens transport, is een belangrijk onderwerp binnen de pluimveesector. Hier wordt streng op gecontroleerd door zowel het bedrijfsleven zelf als door de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA). Gedetailleerde bedrijfsprotocollen, sectorale afspraken, nationale wetgeving en Europese wetgeving zorgen ervoor dat het dierenwelzijn tijdens transport geborgd blijft. Verder lezen

Ja en dat geloven we direct allemaal. Zelfs als alle betrokkenen zich stipt aan deze regels zouden houden kun je alleen de vogels aan de buitenzijde van de vrachtwagen misschien een beetje afkoelen. Maar je gelooft toch zelf niet dat alle andere dieren iets merken van rijwind en ventilatoren. Ze zitten met duizenden op elkaar gepropt op zo’n vrachtwagen, een dikke kluwen veren. Die kun je onmogelijk koel houden bij warm weer.

Kippen hebben geen zweetklieren. Bij hitte gaan ze daardoor ongecontroleerd ademen. Doen ze dit te lang, treedt verzuring op. Dan zal een kip uiteindelijk sterven.

Bedenk ook dat de vogels geen toegang hebben tot water tijdens de rit en vaak uitgeput, ziek of gewond zijn.

Bovendien blijft de pluimveebranche gewoon doorrijden bij temperaturen waar koeien, varkens en schapen al niet meer vervoer mogen worden en dat is al veel te hoog.

Dierenwelzijn… ja natuurlijk.

De realiteit is dat kippen, eenden en kalkoenen na een rotleven in een overvolle stal of kooi hardhandig in kratten gepropt worden, waarbij ze meer dan eens gebroken poten en andere verwondingen oplopen, om dan per vrachtwagen vervoerd worden naar een slachthuis in Nederland of in het buitenland. Zelfs onder ‘normale’ omstandigheden is zo’n reis al een hel voor de dieren.

Dit is de realiteit van het vervoer van pluimveetransport in Nederland:

Vleeskuikens

Vleeskuikenmoederdieren

Legkippen

Kalkoenen

Eenden

Zoals je ziet gaan pluimveevervoer en dierenwelzijn absoluut niet samen.

Warm weer en veetransporten, wat mag wel en wat mag niet?

hittestress1

Bij temperaturen van 27 graden of hoger voeren NVWA-inspecteurs extra controles uit bij veetransporten. Deze vinden zowel onderweg als bij het slachthuis plaats. De NVWA treedt op als er wordt vastgesteld dat de dieren lijden tijdens het transport of bij de aanvoer van een slachthuis.

De sector heeft zelf een hitteprotocol ingesteld, dat bij 27 graden of meer in werking treedt. In het plan van Vee & Logistiek wordt meer aandacht gevraagd voor goede voorbereiding en planning van transporten. Ook wordt er geadviseerd om vroeger op de ochtend te laden wanneer mogelijk.

Transporten met varkens naar slachterijen worden vanaf het moment dat het protocol in werking is tussen 12.00 en 19.00 uur uitgevoerd met een mechanisch geventileerd vervoermiddel. Wagens die geen mechanische ventilatie hebben, mogen de weg niet op. Ook moet er met een lagere belading, van tussen de 10 en de 20 procent, worden gereden.

De NVWA zal niet controleren op dit sectorprotocol omdat het geen officiële wet- en regelgeving is.

Als het transport langer duurt dan 8 uur dan geldt een maximum temperatuur van 30 graden, met een uitloop van plus of min 5 graden. Als de temperatuur boven de 35 graden komt dan is diervervoer over een lange afstand niet toegestaan. (Bron)

Kortom, een wassen neus. Een zoethoudertje waar niet iedereen zich aan houdt, wat geen of weinig consequenties heeft wanneer chauffeurs zich er niet aan houden en al zouden ze zich er allemaal netjes aan houden is het nog bij lange na niet voldoende om ernstig dierenleed te voorkomen.

110 miljoen dieren last van hittestress; Hittestress Monitor 2020

varkenwarm

In 2020 hadden tot nu toe al 110 miljoen dieren last van hittestress. Dit blijkt uit een schatting van Wakker Dier, dat het aantal dagen bijhoudt waarop dieren in de vee-industrie hittestress kunnen krijgen. “De cijfers tonen de immense omvang van het leed. Een Nationaal Hitteplan voor deze dieren is bittere noodzaak,” aldus Anne Hilhorst van de dierenwelzijnsorganisatie.

Wakker Dier monitort de dagen waarop temperatuur en luchtvochtigheid hoog genoeg zijn om hittestress te veroorzaken bij dieren in de vee-industrie. Dit jaar telt tot nu toe 17 hete dagen en staat daarmee in de ‘hittestress top 5’, gerekend vanaf 1950. Door klimaatverandering neemt het aantal hittestressdagen toe. Sinds 1950 is met een stijging van 20 naar 45 dagen per jaar sprake van meer dan een verdubbeling.

De provincies met het meeste vee hebben ook de meeste hittedagen. In Noord-Brabant, Limburg, Gelderland en Overijssel lopen temperatuur en luchtvochtigheid het vaakst op. Alleen al in Noord-Brabant hadden dit jaar 32 miljoen dieren waarschijnlijk last van hittestress. In Limburg, Gelderland en Overijssel waren dit respectievelijk 19, 18 en 11 miljoen dieren.

In 2019 overleden 163.000 dieren aan de gevolgen van hitte. Vooral dieren zoals plofkippen en koeien die heel veel melk geven, raken sneller oververhit. Ze hebben extra stress en gezondheidsproblemen als het kwik oploopt.  Maar minister Schouten doet te weinig om dit leed te voorkomen.

Elk jaar lijden miljoenen dieren en dat probleem wordt alleen maar groter. Want volgens het KNMI zal tot 2050 het aantal warme dagen met dertig procent toenemen en het aantal tropische dagen zelfs verdubbelen.

Elk dier dat sterft door de hitte, is er een teveel. Om te zorgen dat dit dierenleed stopt, is een Nationaal Hitteplan voor Dieren hard nodig. Met verplichte maatregelen zoals schaduw en genoeg water in de wei, koeling en minder dieren in de stal, en een transportverbod op hete dagen.

Minister Schouten kwam kort geleden met een eigen hitteplan voor dieren. Maar dit gaat alleen over transport, en bevat beroerde maatregelen. Zo mogen dieren tot maar liefst 35 graden nog steeds in benauwde transportwagens worden gestopt. Om een plan op de agenda te krijgen waar de dieren écht iets aan hebben, is jouw handtekening nu nodig.

Laat je stem horen en eis samen met Wakker Dier een Nationaal Hitteplan voor Dieren. Teken de petitie ‘Stop hittestress!

Zie ook:

Unseen; Een reis naar de dood

unseen

In deze krachtige, nieuwe minidocumentaire worden varkens gevolgd die een reis van 700 mijl maken, van een Smithfield-boerderij in de woestijn in Utah, VS helemaal naar een slachthuis in Californië.

De beelden leggen ook de meedogenloze laatste momenten van de dieren in het slachthuis vast en ze laten zien hoe ziekten vanuit veebedrijven zich over het hele land kunnen verspreiden.

Honderdduizenden piepjonge kalfjes geïmporteerd voor kalfsvlees

kalf1

Jaarlijks worden honderdduizenden kalveren van slechts een paar weken oud over grote afstanden door Europa vervoerd. Hun eindbestemming: Nederland. Veel kalfjes komen uitgeput, verzwakt of ziek aan. Maar ondanks het dierenleed dat aan deze transporten kleeft, neemt de kalverimport alleen maar toe.

Nederland is de grootste kalfsvleesproducent van Europa. Jaarlijks worden er in ons land zo’n 1,5 miljoen kalveren geslacht. Het grootste deel van de kalfjes komt niet uit Nederland, maar wordt op jonge leeftijd geïmporteerd uit onder meer de Baltische Staten en Ierland. Op jaarbasis gaat het om zo’n 800.000 kalveren en dit aantal blijft stijgen.

De kalfjes zijn pas veertien dagen oud als ze worden opgehaald voor het transport. Op die leeftijd zijn ze slecht bestand tegen zo’n lange reis. Zo zijn ze gevoelig voor de temperatuurverschillen waar ze aan worden blootgesteld en verliezen ze veel gewicht door stress en het gebrek aan eten. In de volle veewagens hebben de kalfjes te weinig bewegings- en ligruimte. Ze hebben grote moeite om hun evenwicht te behouden in de rijdende veewagens en lopen kneuzingen op. Veel kalfjes komen dan ook uitgeput, verzwakt of ziek op hun bestemming aan.

Daar komt bij dat het risico op infecties in de hand wordt gewerkt door de grootschalige import van heinde en verre. De kalfjes hebben op een leeftijd van veertien dagen nog een veel te zwakke afweer om in aanraking te komen met zo veel soortgenoten; het contact met kalveren van andere bedrijven is gevaarlijk, omdat elk bedrijf z’n eigen ziekteverwekkers heeft. Tel daar de stress van het lange transport bij op, en het is geen wonder dat veel kalfjes ziek worden.

Bovendien vinden er veel misstanden plaats tijdens transporten. Kalfjes gaan te jong op transport. Ze worden in de wagens te dicht op elkaar gepakt. Transporteurs rijden veel te lang door en nemen onvoldoende rustmomenten. Bovendien beschikken veel veewagens over ongeschikte drinksystemen, waardoor kalfjes veel te lang niet kunnen drinken, een grote aanslag op hun gezondheid.

kalf2

Aan het einde van de reis worden de kalfjes uit de trucks geladen bij Nederlandse kalvermesters. Ze zullen de rest van hun leven doorbrengen in krappe hokken, op harde roostervloeren. In de wei zullen ze nooit komen, gras zullen ze nooit eten. Geen van de kalfjes zal ouder dan een jaar worden.

Vind jij ook dat er zo snel mogelijk een einde moet komen aan de langeafstandstransporten met piepjonge kalveren? Onderteken de petitie, waarin Dier&Recht de Europese Commissie oproept transporten die langer dan 8 uur duren te verbieden.

Bron: Dier&Recht

Zie ook:

Eyes on Animals: Geen toegang tot kippen in nood tijdens transport

eoa1

Tijdens transportinspecties zag Eyes on Animals wederom veel vleeskippen op hun rug in de containers liggen. Dit komt doordat kippen te ruw geladen zijn op het pluimveebedrijf of doordat de kippen tijdens transport in de bocht of bij drempels zijn omgevallen. Doordat vleeskippen zo zwaar en onnatuurlijk gebouwd zijn (door het selectief fokken op grote borstfilets) kunnen ze vervolgens niet meer zelfstandig rechtop komen. De kippen kunnen op de rug moeilijker ademen en zullen in deze positie vaak langzaam doodgaan. Ook zagen ze gewonde en verzwakte kippen.

Hoewel de nieuwe containers van Marel/Stork en Meyn inmiddels wel toegangsdeuren hebben, gebruiken de meeste slachterijen nog oude containers zonder toegang. Hierdoor is er geen toegang tot kippen die op de rug liggen of gewond zijn. Overstappen naar nieuwe containers mét toegang betekent echter dat slachterijen vaak ook hun slachtlijn moeten aanpassen. De nieuwe containers hebben namelijk weer een ander maat en passen daardoor vaak niet in hun eigen slachtlijn. Voor veel slachterijen is het overstappen op nieuwe containers daarom financieel niet haalbaar of interessant.

eoa3Als de kippen op de rug liggen (en de chauffeur dit opmerkt en tot actie overgaat), worden ze met een metalen stang weer rechtop geduwd, wat niet alleen stressvol is voor de kip, maar ook onpraktisch of zelfs onmogelijk voor de chauffeur, met name als de kip bijvoorbeeld helemaal bovenin en/of achterin de container zit.

Bij kippen die gewond zijn kan de chauffeur bovendien helemaal niets doen. Bij varkens en/of runderen zou dit tot veel ophef leiden, maar bij pluimvee wordt het oogluikend toegestaan.

Eyes on Animals is van mening dat containers en kratten zonder toegangsdeuren uitgefaseerd moeten worden. Toegangsdeuren zijn essentieel om dieren in nood te helpen en bovendien ook wettelijk verplicht (Verordening (EG) Nr. 1/2005, Bijlage I, Hoofdstuk II, 1.1f). Zij zullen hier nogmaals aandacht voor vragen bij de sector, carrosserie- en kratten/container ontwerpers en de officiële autoriteiten.

Nederland importeert tienduizenden Ierse kalveren ondanks corona crisis

kalftransport

Te midden van de COVID-19 crisis gaat de import van tienduizenden Ierse kalveren onverminderd door en worden dierenwelzijnsregels overtreden. Dit blijkt uit recent onderzoek van Eyes on Animals, L214 en Ethical Farming Ireland. De organisaties voerden afgelopen maart verschillende inspecties uit van Ierse kalverentransporten onderweg naar Nederland. De transporten werden gevolgd, rij- en rusttijden werden vastgelegd en de behandeling en conditie van de kalveren werden gedocumenteerd.

Terwijl meer en meer landen een lockdown aankondigen, landsgrenzen worden gesloten en mensen wordt opgedragen sociaal contact te vermijden, gaat de export van kalveren vanuit Ierland naar Nederland gewoon door. De kalverentransporten doen in totaal vier landen aan: Ierland, Frankrijk, België en eindbestemming Nederland. Ze leggen daarbij 2000 kilometer af en zijn meer dan 50 uur onderweg. Het risico op verspreiding van het COVID-19 virus is aanzienlijk; het virus kan zich mogelijk verspreiden via de truck en de dieren, maar vooral via de vele mensen die bij deze handel betrokken zijn; Ierse melkveehouders, veehandelaren, chauffeurs, dierenartsen, inspectie-instanties, douanebeambten, medewerkers op de rustplaatsen en de Nederlandse kalverenhouders.

De kalveren zijn bovendien niet van direct belang voor de voedselvoorziening – ze worden in Nederland namelijk eerst 6-8 maanden vetgemest. Voordat ze in de voedselketen terecht komen is er ruim een half jaar verstreken.

De kalveren zijn slechts enkele weken oud en kunnen daarom alleen melk drinken. Omdat er op de trucks geen melk kan worden gegeven, mogen de dieren wettelijk gezien maximaal 19 uur lang vervoerd worden. De organisaties legden vast dat deze reistijd bij transport vanuit Ierland structureel overschreden wordt: de kalveren zitten 23-29 uur aaneengesloten in de truck voordat ze op de rustplaats in Frankrijk aankomen.

Ook op de rustplaats werden overtredingen geconstateerd. Kalveren werden met stokken geslagen en geschopt. Een kalf dat niet meer kon lopen, werd aan de poten over de grond gesleept. Dit wangedrag is het trieste gevolg van de enorme tijdsdruk. Een paar medewerkers moeten in korte tijd duizenden dieren voeden. Dit zorgt voor frustratie en ongeduld.

Bekijk hieronder de trieste en schokkende beelden….

Eyes on Animals, L214 en Ethical Farming Ireland, riepen vorige week samen met 35 andere organisaties in een open brief aan de Europese Commissie op om een einde te maken aan transporten van dieren langer dan 8 uur, transporten over zee en transporten naar derde landen. Lees hier de oproep. Ook zijn de organisaties een petitie gestart.

Persbericht Eyes on Animals

De grens is bereikt – STOP diertransporten NU!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Nederlandse hennen naar Poolse slachthuizen, pasgeboren kalveren op dagenlang transport naar Nederlandse kalvermesterijen, en piepjonge biggen op weg naar Spanje. Het gesleep met dieren is altijd al onacceptabel, maar nu is de grens bereikt! De strenge grenscontroles vanwege het coronavirus, veroorzaken in veel landen ongekend lange files. Transporten met levende dieren staan uren- of zelfs dagenlang te wachten, soms met fatale gevolgen.

Overheden nemen drastische maatregelen tegen het coronavirus. Burgers moeten binnen blijven en  fysiek contact vermijden. Veel landen hebben strenge grenscontroles ingevoerd om verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Ondertussen gaan de diertransporten gewoon door.

Jaarlijks transporteren veehouders miljarden kippen, runderen en varkens door heel Europa. Dit transport leidt onder ‘normale’ omstandigheden al tot vele ernstige dierenwelzijnsproblemen. In de huidige situatie is dit echter volstrekt onverantwoord. Chauffeurs staan uren- en soms dagenlang in de file te wachten op controles aan de grens. Dat is in deze tijd van het jaar al een zware beproeving voor de dieren maar als het straks warmer wordt dan heeft dit rampzalige gevolgen.

Ondanks het enorme risico voor de dieren, blijven vrachtwagenchauffeurs dagelijks de helse trajecten afleggen. Om onder de huidige omstandigheden dieren te transporteren is onbegrijpelijk en onacceptabel! Het is bovendien in Europa verboden om dieren te vervoeren als dat letsel of onnodig lijden veroorzaakt.

Tot overmaat van ramp zijn de halteplaatsen waar de dieren normaal gesproken rust, eten en drinken krijgen, afgesloten vanwege de strengere grenscontroles. Ook wordt er daardoor tijdelijk minder gehandhaafd op controles en rusttijden van chauffeurs. Passende verzorging en controle op het welzijn van de dieren op transport zijn daardoor vrijwel onmogelijk.

Duizenden dieren zullen creperen door oponthoud en onvoldoende verzorging aan de grens. Het is onacceptabel dat de dieren de dupe worden van de maatregelen tegen verspreiding van het coronavirus. De dieren hebben nu jouw hulp nodig! Teken de petitie van Varkens in Nood en roep de minister op om per direct te stoppen met internationale transporten!

Verstuur ook een email van CIWF naar de Europese Commissie om heel Europa per direct te laten stoppen met verre veetransporten.

Petities

PETITIES

Een heleboel belangrijke petities. Neem alsjeblieft even de tijd om ze allemaal te tekenen.

Ik zal proberen verlopen petities op tijd te verwijderen en nieuwe petities toe te voegen. Kom je echter een verlopen petitie tegen of weet je een (diergerelateerde) petitie die hier niet bij staat, stuur mij dan een email of pb via Facebook.

Petities van Animal Right:

.Petities van Four Paws

.Petities van Dier&Recht:

Petities van CIWF:

.Wakker Dier:

Bont voor Dieren:

Animals today:

Varkens in Nood:

Overige petities:

 

Undercover: Transport van piepjonge Ierse kalfjes naar o.a. Nederland

kalfjes
Afbeelding: L214 éthique et animaux

Koeien in de zuivelindustrie baren elk jaar een kalf om de melkproductie op gang te houden. De babystiertjes en een deel van de meisjes, die niet nodig zijn binnen het melkveebedrijf om zelf uitgemolken te worden, eindigen uiteindelijk als kalfsvlees.

Per jaar worden er meer dan 100.000 piepjonge kalfjes vanuit Ierland verkocht aan opfokbedrijven in landen als Spanje, Italië en Nederland. Deze kalfjes zijn tussen de twee en drie weken oud en zouden nog moeten drinken bij hun moeder.

Eerst worden de kalfjes vervoerd naar een haven in Ierland waar ze in een schip geladen worden. De overtocht naar Frankrijk duurt meer dan 18 uur. Aangekomen in een haven van het Franse Cherbourg worden de kalveren gelost en krijgen ze voedsel op een controlepost en mogen ze tot rust komen. Sommige kalfjes trekken de bootreis niet en sterven al voor ze in Frankrijk zijn aangekomen.

Als de dieren gegeten hebben worden ze in vrachtwagens geladen en vervoerd naar Spanje, Italië of Nederland. Het drinksysteem in de vrachtwagens is niet geschikt voor jonge kalveren. De dieren kunnen dus niet drinken onderweg.

Als ze op plaats van bestemming zijn gearriveerd hebben ze een reis van soms wel 50 uur achter de rug. De maximale transporttijd van niet-gespeende kalveren is 19 uur…

Nadat ze zijn aangekomen op een opfokbedrijf komen de dieren nooit meer buiten tot aan het moment dat ze naar de slacht worden vervoerd. De kalfjes worden in korte tijd vetgemest en hun ellendige leventje eindigt al na enkele maanden in een slachthuis.

iers

De Franse dierenrechtenorganisatie L214 éthique et animaux heeft vorig jaar video opnamen gemaakt op een controlepost in Tollevast, vlak bij Cherbourg. Tijdens het filmen worden er 2.500 Ierse kalveren uitgeladen die gevoed moeten worden. Ze hebben honger en ze zijn bang. De medewerkers hebben echter geen medelijden met ze. Integendeel, deze akelige typjes zijn ongeduldig en behandelen de baby’s zeer ruw. Ze worden geslagen en geschopt. Er wordt aan oren getrokken. Een dierenbeul duwt een kalf op de grond en springt bovenop het arme dier, meermaals…

Eyes on Animals en L214 hebben een aanklacht ingediend wegens dierenmishandeling.

Wat je hier ziet is geen uitzondering. Ruim honderdduizend piepjonge kalveren worden jaarlijks vanuit Ierland getransporteerd naar het vaste land van Europa, met alle gevolgen van dien.

Geen vlees eten is niet genoeg om je hiervan te distingeren. Dit ‘kalfsvlees’ is een rechtstreeks gevolg van de zuivelconsumptie. Neem in het vervolg alsjeblieft plantaardige melk, kaas, toetjes, slagroom, etc. etc. Zuivel van dieren is overbodig geworden en veroorzaakt onacceptabel dierenleed.

Teken alsjeblieft ook de petitie ‘Stop the transport of unweaned calves!’

Inmiddels heeft de Ierse minister van landbouw volgens Eyes on Animals aangekondigd dat er strenger gecontroleerd zal gaan worden op het transport van de jonge kalveren.