Undercover: Transport van piepjonge Ierse kalfjes naar o.a. Nederland

kalfjes
Afbeelding: L214 éthique et animaux

Koeien in de zuivelindustrie baren elk jaar een kalf om de melkproductie op gang te houden. De babystiertjes en een deel van de meisjes, die niet nodig zijn binnen het melkveebedrijf om zelf uitgemolken te worden, eindigen uiteindelijk als kalfsvlees.

Per jaar worden er meer dan 100.000 piepjonge kalfjes vanuit Ierland verkocht aan opfokbedrijven in landen als Spanje, Italië en Nederland. Deze kalfjes zijn tussen de twee en drie weken oud en zouden nog moeten drinken bij hun moeder.

Eerst worden de kalfjes vervoerd naar een haven in Ierland waar ze in een schip geladen worden. De overtocht naar Frankrijk duurt meer dan 18 uur. Aangekomen in een haven van het Franse Cherbourg worden de kalveren gelost en krijgen ze voedsel op een controlepost en mogen ze tot rust komen. Sommige kalfjes trekken de bootreis niet en sterven al voor ze in Frankrijk zijn aangekomen.

Als de dieren gegeten hebben worden ze in vrachtwagens geladen en vervoerd naar Spanje, Italië of Nederland. Het drinksysteem in de vrachtwagens is niet geschikt voor jonge kalveren. De dieren kunnen dus niet drinken onderweg.

Als ze op plaats van bestemming zijn gearriveerd hebben ze een reis van soms wel 50 uur achter de rug. De maximale transporttijd van niet-gespeende kalveren is 19 uur…

Nadat ze zijn aangekomen op een opfokbedrijf komen de dieren nooit meer buiten tot aan het moment dat ze naar de slacht worden vervoerd. De kalfjes worden in korte tijd vetgemest en hun ellendige leventje eindigt al na enkele maanden in een slachthuis.

iers

De Franse dierenrechtenorganisatie L214 éthique et animaux heeft vorig jaar video opnamen gemaakt op een controlepost in Tollevast, vlak bij Cherbourg. Tijdens het filmen worden er 2.500 Ierse kalveren uitgeladen die gevoed moeten worden. Ze hebben honger en ze zijn bang. De medewerkers hebben echter geen medelijden met ze. Integendeel, deze akelige typjes zijn ongeduldig en behandelen de baby’s zeer ruw. Ze worden geslagen en geschopt. Er wordt aan oren getrokken. Een dierenbeul duwt een kalf op de grond en springt bovenop het arme dier, meermaals…

Eyes on Animals en L214 hebben een aanklacht ingediend wegens dierenmishandeling.

Wat je hier ziet is geen uitzondering. Ruim honderdduizend piepjonge kalveren worden jaarlijks vanuit Ierland getransporteerd naar het vaste land van Europa, met alle gevolgen van dien.

Geen vlees eten is niet genoeg om je hiervan te distingeren. Dit ‘kalfsvlees’ is een rechtstreeks gevolg van de zuivelconsumptie. Neem in het vervolg alsjeblieft plantaardige melk, kaas, toetjes, slagroom, etc. etc. Zuivel van dieren is overbodig geworden en veroorzaakt onacceptabel dierenleed.

Teken alsjeblieft ook de petitie ‘Stop the transport of unweaned calves!’

Inmiddels heeft de Ierse minister van landbouw volgens Eyes on Animals aangekondigd dat er strenger gecontroleerd zal gaan worden op het transport van de jonge kalveren.

Onacceptabel leed EU kalverenvervoer naar Israël

kalveren

De onderzoekers van Animal Welfare Foundation (AWF) en Israel Against Live Shipments (IALS) volgen één van de dagelijkse lange afstandstranssporten van kalveren en doen een verschrikkelijke ontdekking.

De dieren zijn hun lange reis begonnen in Litouwen en moeten twee weken later aankomen in Israël waar ze in opfokbedrijven zullen worden vetgemest. Ze worden maar liefst 1.700 km in veewagens vervoerd naar Slovenië of Kroatië waar ze aan boord gaan van een schip en aan een lange zeereis naar Israël beginnen.

Tijdens het volgen van twee veewagens met kalveren ziet het team van AWF en IALS een been van een kalf uit de wagen steken en ze bellen direct de TD, de Road Traffic Inspection (wegpolitie) in Polen.

Nadat de politie het transport heeft stilgezet zijn ze verbijsterd over wat ze aantreffen in de veewagens. Er worden inspecteurs opgeroepen die meerdere overtredingen vaststellen.

De kalveren werden vervoerd in extreem slechte omstandigheden. De wagens waren overvol, de dieren lagen in een dikke laag mest, ze hadden veel last van het hoge ammoniak niveau en ze leden aan honger en dorst.

Sommige dieren waren inmiddels al gestorven, anderen waren zo uitgeput dat ze aan hun benen uit de wagens moesten worden gesleept.

De chauffeurs werden verplicht om de dieren 24 uur te laten bijkomen in een stal. Daarna mochten ze helaas weer verder met het transport. Met drie wagens in plaats van twee.

Bij de aankomst van de kalveren in de haven zien de onderzoekers weer meerdere zeer zwakke en uitgeputte dieren. En dan begint de zeereis. Ook aan boord zullen dieren sterven, hun dode lichaam wordt gewoonlijk over boord gegooid.

Aangekomen in Israël worden de dieren weer in veewagens gedreven en vervoerd naar locaties waar ze een maand in quarantaine worden gehouden voordat ze verder vervoerd worden naar mestbedrijven.

De bevindingen van deze reis tonen wederom aan dat dieren onacceptabel lijden tijdens lange afstandstransport en dat hier per direct een einde aan moet komen.

Petitie 1  Petitie 2

Nationaal plan voor veetransport bij extreme temperaturen

hittestress

Bij temperaturen boven de 27 graden treedt het ‘Nationaal plan voor veetransport bij extreme temperaturen’ in werking. De NVWA moet dan extra aandacht geven aan de temperatuur, een noodplan, de watervoorziening en ventilatie bij veevervoer. Ook bij de aankomst bij slachthuizen moet er gecontroleerd worden of de regels voor transport en dierenwelzijn worden nageleefd.

Pas bij een temperatuur van 35 graden mag vee (behalve pluimvee*) niet meer worden vervoerd. Als dit toch gebeuren wordt de NVWA geacht hier tegen op te treden. Deze norm in het ‘Nationaal plan voor veetransport bij extreme temperaturen’ geldt bij aanvang en onderweg.

Bij extreme hitte voert de NVWA ook exportkeuringen uit volgens een ‘tropenrooster’. Dit houdt in dat er vroeger en later dan normaal gecertificeerd kan worden (tussen 04:00 en 22:00 uur). Hierdoor kunnen internationale transporten vooral in de koelere perioden (‘s nachts of ‘s ochtends vroeg) gereden worden.

Helaas blijkt dat inspecteurs van de NVWA vaak niet doet wat ze zouden moeten doen. Hiermee is dit ‘Nationaal plan voor veetransport bij extreme temperaturen’ niet veel meer dan een zoethoudertje voor mensen die wel geven om het lot van de miljoenen dieren in de veeindustrie. Jammer voor de NVWA, maar we trappen hier niet in.

Zowel diverse dierenrechtenorganisaties als ‘onze’ Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren zullen blijven knokken voor het welzijn van de dieren. Keer op keer zal bewezen worden dat dieren onnodig lijden en dat er echt meer moet gebeuren dan een ‘plan’ opstellen wat nauwelijks opgevolgd wordt. Het moet wettelijk verboden worden om dieren te vervoeren bij warme temperaturen, daar is meer voor nodig dan een plan of protocol. Daarnaast moet de NVWA doen wat er van ze verwacht mag worden. Zij zijn er voor het welzijn van de dieren, niet op de veeindustrie de hand boven het hoofd te houden.

* De Transportverordening en de NVWA werkvoorschriften zijn van toepassing op alle gewervelde dieren. In de eerste instantie zijn de protocollen van de sector uitgewerkt voor hoefdieren, en meer specifiek voor varkens, runderen, schapen, geiten en ook paarden. De pluimveebranche werkt tot dusver niet mee.

Zie ook:

Hittestress bij varkens

w4

Het is zomer in Nederland & België en dat is slecht nieuws voor de dieren in de vee-industrie. Varkens, bijvoorbeeld, kunnen slecht tegen hitte; ze zweten namelijk niet. In de natuur lossen ze dat op door modderbaden, maar de onnatuurlijke situatie in de stallen en transportwagens geeft die mogelijkheid niet.

Zoals een Afrikaanse olifant zijn oren of een zeeleeuw zijn flippers gebruikt voor temperatuurregulatie, zo gebruiken varkens vooral hun neus om overtollige warmte af te dragen aan de omgeving. Echter, het doorfokken voor sneller groeiende en meer biggen producerende varkens heeft geleid tot steeds zwaardere varkens met, in verhouding, kleinere longen én een kortere snuit.

Een vleesvarken anno nu produceert 20% meer warmte dan een industrievarken in de jaren ’80 van de vorige eeuw en vele malen meer dan voorouder, het wilde zwijn. De combinatie van genoemde factoren maakt varkens nog gevoeliger voor warmte. Een varken voelt zich comfortabel tot 20 graden. Al snel daarboven gaan ze sneller en oppervlakkiger ademen en de hartslag en bloeddruk lopen op. Ook gaan ze bij hitte minder eten en rollen de normaal zindelijke dieren in hun eigen mest ter afkoeling.

Uiteindelijk worden ze sloom en lethargisch. De oververhitte dieren worden gevoeliger voor infecties en er komen meer miskramen voor bij zeugen. Hitte leidt tot stress – al bij een temperatuur van 27°C; zelfs lager als de luchtvochtigheid hoog is – en hittestress kan leiden tot sterfte als gevolg van uitdroging, een verstoorde mineralenbalans, vergiftiging vanuit de darmen of hartstilstand.

w3.jpg

In Nederland zegt Artikel 2.5, lid 4 van het ‘Besluit houders van dieren’: “De luchtcirculatie, het stofgehalte van de lucht, de temperatuur, de relatieve luchtvochtigheid en de gasconcentraties in de omgeving van het dier zijn niet schadelijk voor het dier.” Een vage bepaling zonder minima of maxima aan stal- en transporttemperaturen. De boer heeft ook geen verplichting zijn dieren van een verkoelende douche te voorzien. Zoals de afgelopen meimaand al liet zien stijgen de lente- en zomertemperaturen in Nederland alleen maar.

Sinds 1 juli 2016 bestaat het zogenaamde ‘Protocol veetransport bij extreme temperaturen’ voor hoefdieren, en sinds mei 2017 ook voor pluimvee. Het lijkt misschien logisch om dieren vroeger op de dag te laden wanneer het nog niet zo warm is, maar vervolgens staan de vrachtwagens toch op het heetst van de dag bij de slachthuizen in de rij of zijn ze nog altijd onderweg naar verre bestemmingen. Als dierenwelzijn werkelijk telde, zou het logisch zijn om voordat hittestress optreedt de transporten stil te leggen… maar dat laat het industriële mechanisme niet toe: dieren moeten continu verplaatst en afgemaakt worden anders barsten de stallen en schuren uit hun voegen en loopt het hele systeem vast. Pas boven 35 graden stoppen transporten … theoretisch.

“Net als vele andere welzijnsmaatregelen,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen, “is het hitteprotocol een schijnbeweging om de politiek te sussen en om de consument het vertrouwen te laten behouden in principieel immorele dierlijke producten. Als het lot van deze dieren je aan het hart gaat dan eet je ze niet!”

Onderzoekers van Wageningen UR Livestock Research zeggen over het ‘thermocomfort’ van varkens: “In de meeste stallen is de variatie in temperatuur gering en kunnen varkens niet individueel een passende temperatuur opzoeken. Kraamzeugen en op warme dagen alle varkens kunnen het te warm hebben en temperatuurstress ervaren.” “Hittestress is dus geen exces, geen uitzondering, maar de norm,” zegt Susan Hartland, directeur van Animal Rights.

Het doorfokken, de hoge stalbezettingen en het transport zijn er de voornaamste oorzaken van dat hittestress inherent is aan het systeem van industriële exploitatie van varkens. Omdat de bijna failliete varkenshouderij al jaren zo weinig mogelijk geld probeert uit te geven, is er ook geen uitzicht op verbetering. Doe niet mee aan de uitbuiting van deze dieren; kies voor een plantaardig dieet!

Bron: Animal Rights

De gruwel van export levende dieren vanaf haven Kroatië (video & petitie)

r1

De jonge stier Laci brult het uit van angst en pijn wanneer hij met geweld aan boord van het schip wordt gedwongen. Zijn slopende reis is al veel eerder begonnen en zal hier ook niet eindigen. Na een urenlange rit in een vrachtwagen is hij aangekomen in de haven van Raša (Kroatië) en zijn reis zal pas eindigen bij de aankomst op locatie in Libanon, waar hij op gruwelijke wijze zijn leven zal verliezen.

Laci is slechts één van de vele slachtoffers van de wrede exporthandel.

De kleine haven in Raša is één van de belangrijkste havens van Europa als het gaat om de export van levende dieren over zee. Al meer dan 20 jaar wordt de wrede behandeling van dieren gerapporteerd, maar helaas is er tot op heden nog niets veranderd.

r2.jpg

Dieren die aankomen in de haven moeten soms urenlang wachten in de vrachtwagens, ook bij temperaturen van boven de 30 graden. De dieren raken uitgedroogd en hebben last van hittestress. Ze worden hardhandig behandeld, dieren worden geschopt en geslagen, ze worden gestoken met stokken en elektrische prikstokken. Dieren raken in paniek en proberen te ontsnappen. Andere dieren storten in.

De EU bevestigt dat de bescherming van dieren in de haven van Raša faalt. Zij hebben dit vastgelegd in een rapport. En daar blijft het bij…

r3.jpg

Animals Asia heeft een petitie gemaakt om een eind te maken aan dit onacceptabele geweld tegen dieren, om een eind te maken aan de export van levende dieren vanaf  Raša. Teken de petitie voor Laci en al die andere slachtoffers hier.

Horror export drachtige koeien naar Sri Lanka (video & petitie)

aus

Een door de Australische overheid gesteunde live export deal betreffende een scheepslading met duizenden drachtige koeien naar Sri Lanka is uitgelopen op een drama.

Wegens een maasje in de wet hoeven de Australiërs niets anders te doen dan de koeien af te leveren in Sri Lanka. Australische exportvoorschriften die bedoeld zijn om het toezicht op dieren die worden uitgevoerd voor de slacht te traceren en te vergroten, zijn niet van toepassing op fokdieren en melkkoeien. Zij hoeven wettelijk gezien de dieren dus alleen te exporteren naar het land van bestemming.

Verdere ondersteuning aan de boeren over hoe ze met drachtige dieren om moeten gaan en hoe ze met hen kunnen fokken blijft dan ook, tegen de afspraak in, zo goed als uit en de boeren zitten met de handen in het haar. Ze hebben geen idee hoe ze de koeien moeten verzorgen. Veel koeien al ziek te zijn geweest toen ze aankwamen en ze blijken het sowieso al niet zo goed te doen in het klimaat van Sri Lanka.

Het gevolg is boerderijen vol met zieke, uitgemergelde en dode dieren. Een hel voor de koeien die al een verschrikkelijke zeereis en verder vervoer over land hebben moeten doorstaan en een ramp voor de boeren aldaar die in de steek gelaten worden en met de gevolgen zitten.

Uiteraard geven de diverse partijen elkaar de schuld, maar uiteindelijk zijn vooral de koeien de grootste slachtoffers.

Wanneer niemand ingrijpt zal dit drama zich blijven herhalen. Teken daarom het verzoekschrift aan de Australische overheid om per direct te stoppen met de export naar Sri Lanka. Je kunt het verzoekschrift hier tekenen.

Stop hittestress bij vee! Actie ‘Laat ons niet stikken’ (Video & petitie)

vv1

De snikhete zomer van vorig jaar heeft bij miljoenen dieren in de vee-industrie gezorgd voor veel leed. Vooral het transport naar het slachthuis was vaak dieronterend. Beelden van Eyes on Animals laten opeengepakte varkens zien, die in bloedhete veewagens, lang moeten wachten tot ze eindelijk worden uitgeladen.

Wat je dan ziet gaat door merg en been. De dieren proberen van alles om af te koelen, maar het lukt gewoon niet. Ze drukken zich tegen de ventilatoren van de veewagen, steken hun kop naar buiten, schuimbekken en door de snelle ademhaling gaan hun buiken razendsnel op en neer. Ze liggen op elkaar met hun bek wijd open. Sommige varkens verkeren zelfs in levensgevaar.

En het gaat niet alleen bij varkens mis, maar ook bij andere dieren in de vee-industrie zoals bij kalveren en vleeskuikens. De paar maatregelen, die pas vanaf 27 °Celsius genomen worden, helpen niet of onvoldoende. Zo zijn de ventilatoren die gebruikt worden vaak te klein en zitten dieren zo dicht op elkaar dat ze hun warmte niet kwijt kunnen. De hitteprotocollen, die door de overheid en de veehouderijsector zelf zijn opgesteld, schieten tekort en bevatten enkel vrijblijvende afspraken. Hierdoor kunnen transporteurs en slachthuizen niet bestraft worden als ze afspraken niet nakomen.

vv2

De Dierenbescherming roept de veetransporteurs, de slachterijen én de Minister van Landbouw op om hittestress, bij dieren in de vee-industrie tijdens transport, een halt toe te roepen. Zorg, vóór komende zomer, voor een hitteprotocol met maatregelen die wél werken en stel dit wettelijk verplicht. Hierdoor kan er gehandhaafd worden door de NVWA als het protocol niet goed wordt nageleefd.

Dieren verdienen het om met respect behandeld te worden. Ook als het extreem heet is en ze in de laatste uren van hun leven verkeren. Steun de actie, teken de petitie en laat de dieren in de vee-industrie niet stikken!

Zie ook: