Undercover: Vlaams kippenslachthuis

In Vlaanderen gebruikt een grote meerderheid van de pluimveeslachthuizen nog altijd waterbadverdoving. Wetenschappelijke studies stellen dat zeker 5% van de kippen via een waterbad niet goed verdoofd wordt, wat in België neerkomt op een jaarlijks totaal van meer dan 10 miljoen kippen. Dat is de meest conservatieve inschatting door wetenschappers. De meest pessimistische inschatting komt uit op 50%, ofwel meer dan 100 miljoen kippen die jaarlijks onverdoofd geslacht worden.

Animal Rights brengt opnieuw slachthuisbeelden naar buiten. Deze keer zijn ze gemaakt bij vleeskuikenslachter Nollens in het Oost-Vlaamse Kruishoutem.

Op de beelden zien we de lijdensweg van de vleeskuikens in het slachthuis. De dieren worden aan de poten opgehangen aan de slachtlijn om eerst in het elektrische waterbad verdoofd te worden en erna automatisch bij het verbloedingsmes gekeeld te worden terwijl ze ondersteboven hangen. We zien duidelijk hoe een kuiken zowel het waterbad als het verbloedingsmes mist. Het kuiken wordt door een slachter uit de slachtlijn getrokken en bij bewustzijn gekeeld. Sommige dieren flapperen nog met de vleugels nadat ze uit het bad komen, zoals in de Animal Rights beelden te zien is, bij anderen zie je oogreflexen of slikbewegingen. Ook kunnen kippen verdoofd lijken, maar blijken ze enkel fysiek ‘immobiel’ door de schok. Ze zijn dus nog bij bewustzijn, voelen alles en worden vervolgens levend gekeeld.

We zien aan de slachtlijn een kuiken dat aan slechts één poot is opgehangen. Hierdoor zal waarschijnlijk de stroomstoot van het waterbad door de vleugel gaan in plaats van door de kop. “In de korte tijd dat we konden filmen zien we tussen waterbad en het automatische mes diverse dieren nog met de vleugels klapperen en dus bij bewustzijn zijn, en zeker een kuiken dat zowel aan het waterbad als het automatische mes ontkomt, omdat deze verkeerd is opgehangen,” zegt Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout.

Meer info bij Animal Rights

Documentaire Stoppen met Vlees

Wat heeft vlees eten van ons Nederlanders te maken met hongersnood, waterverspilling en klimaatverandering? Is de situatie in Nederland echt zo erg en hoezo krijg ik kanker en hartaanvallen van vlees eten? De documentaire Stoppen met Vlees laat aan de hand van interviews met specialisten, wetenschappers en bekende Nederlanders zien wat de effecten van vleesconsumptie zijn op dierenwelzijn, milieu en gezondheid. Ook de alternatieven komen aan bod.

De documentaire bestaat uit zeven delen:

  • Deel 1: Wat heb jij met vlees
  • Deel 2: Dierenwelzijn
  • Deel 3: Transport
  • Deel 4: Milieu
  • Deel 5: Gezondheid
  • Deel 6: Alternatieven
  • Deel 7: Toekomst

Bekijk de documentaire hieronder.

Bron: Stoppen met vlees

Undercover: Slachthuis in Zele, België

Animal Rights heeft undercover gefilmd in een slachthuis in Zele, België. Ook in dit slachthuis heeft men maling aan dierenwelzijn. Zo ongeveer alle wettelijke regels die er zijn om het de dieren zo min mogelijk onaangenaam te maken worden door de slachthuismedewerkers overtreden.

Er wordt gegooid met schapen, ze worden aan hun vacht opgetild en op hun rug gesmeten, ze zijn getuigen van de slachting van hun soortgenoten en de elektrische verdoving werkt vaker niet dan wel. Sommige dieren hangen duidelijk bij bewustzijn, mét al doorgesneden keel, aan één poot aan de slachtlijn.

Dit is het zoveelste slachthuis waar onacceptabel wordt omgegaan met dieren. Er kan onmogelijk nog langer beweerd worden dat het om ‘een incident’ gaat wanneer er weer van dit soort beelden naar buiten worden gebracht. In dit geval gaat het om het vijfde slachthuis in België waar undercover misstanden zijn waargenomen en vastgelegd, maar België is helaas niet het enige land waar het mis gaat.

Bron en meer info: Animal Rights

Animal Rights eist met deze petitie de definitieve sluiting van alle slachthuizen waar zij misstanden hebben vastgelegd.

Vlees in diervoeders

Dit is een luchtfoto die gemaakt is boven een destructiebedrijf waar elke dag miljoenen slachtoffers van de dieren-holocaust terechtkomen. Van de lichamen en lichaamsdelen van deze talloze slachtoffers zal ‘voedsel’ worden gemaakt voor katten, honden, vee en andere uitgebuite en mishandelde wezens.

In de linker en rechter trailer liggen complete varkens en in de middelste trailer liggen losse lichaamsdelen van varkens.

Sommige mensen zeggen dat hun ‘huisdieren’ verwend zijn en beter te eten krijgen dan zijzelf. Dit is een kijkje achter de schermen van wat er wordt gebruikt voor het voedsel dat deze zogenaamde verwende dieren te eten krijgen.

Diervoeders worden gemaakt van dezelfde diersoorten als welke mensen consumeren, maar diervoederproducenten waarschuwen de koper toch dat dit diervoer niet geschikt is voor menselijke consumptie. Waarom? De dieren die bij een destructiebedrijven terecht komen zijn gestorven op veebedrijven en -veilingen of tijdens transport en mogen daarom niet meer in de voedselketen terecht komen, maar mens eigen wordt zelfs aan deze dieren nog geld verdient.

De huisdierenindustrie, vleesindustrie en destructie-industrie vallen allemaal onder de dierenindustrie. Al deze industrieën zijn verantwoordelijk voor onvoorstelbaar lijden, schade en vernietiging.

Vrij vertaald van Unparalleled Suffering

#BeWiseBeVegan🌱

Hoe worden kippen in het slachthuis verdoofd?

De wetgeving voorziet verschillende methoden om pluimvee te bedwelmen. Er kan gebruikt gemaakt worden van mechanische penschiettoestellen of van stroomtangen om de hersenen van de dieren te beschadigen en hersenfuncties stil te leggen. Bij pluimvee van minder dan 5 kg is het wettelijk toegestaan om hen te ‘bedwelmen’ door hen simpelweg een slag op de kop toe te dienen. Maar de meest courante methoden in de hedendaagse pluimveeslachterijen zijn het elektrische waterbad en bedwelming met gas.

Bij de gasmethode worden de dieren op een lopende band geplaatst en een verdovingstunnel ingeleid. Gedurende een aantal minuten worden ze blootgesteld aan CO2 gas, waardoor ze buiten bewustzijn raken.

Een nog wredere methode om kippen te ‘bedwelmen’ is onderdompeling in een waterbad waar elektrische stroom op staat. De vogels worden uit de kratten gehaald en bij volle bewustzijn aan de poten opgehangen aan slachthaken. Via een transportband, met daaraan de vogels die ondersteboven hangen, kunnen zo’n 150 dieren per minuut naar het elektrisch geladen waterbad geleid worden. De koppen van de dieren worden gedurende 4 seconden ondergedompeld in het bad. De elektrische stroom wordt verondersteld de dieren in een staat van bewusteloosheid te brengen, maar de effectiviteit van de methode is zeer omstreden.

In Nederland kiezen meer en meer slachthuizen voor gasbedwelming. De waterbadmethode raakte in Nederland rond 2006 sterk in opspraak, toen een ex-keurmeester openlijk in de media verklaarde dat deze bedwelmingsmethode bij veel dieren niet afdoende was, met alle gevolgen van dien voor het dierenwelzijn. Bovendien bleken de Nederlandse slachterijen de Europese normen betreffende de stroomsterkte in het waterbad niet na te leven. De stroomsterkte was te zwak om de dieren effectief buiten bewustzijn te brengen. De slachthuizen vertikten het om hogere voltages te gebruiken omdat dit resulteert in spierweefselbloedingen – wat het eindproduct er minder smakelijk laat uitzien op het bord van de consument.

De Vlaamse slachthuizen kiezen omwille van de lagere kosten nog steeds massaal voor de meest dieronvriendelijke methode: het elektrische waterbad. De Europese normen betreffende de stroomsterkte worden niet nageleefd. In plaats van de voorgeschreven 100 milliampère wordt slechts 60 tot 80 milliampère toegepast. Van de 25 pluimveeslachterijen in Vlaanderen werken 19 bedrijven met de waterbadmethode. De overige 6 gebruiken CO2-gas of elektrische kopbedwelming.

Het ‘kelen’ van pluimvee gebeurt eveneens door het handmatig doorsnijden van de halsslagaders. Pluimvee mag ook met behulp van automatische halsafsnijders worden geslacht, op voorwaarde dat kan worden vastgesteld dat de automatische afsnijders beide bloedvaten hebben doorgesneden. Dat betekent dat er continu een werknemer naast het automatische mes moet staan die alle dieren controleert en niet-aangesneden dieren handmatig aansnijdt. Vervolgens laat men de dieren leegbloeden. Het verbloeden duurt minstens 2,5 tot 3 minuten.

Bron: Animal Rights

De konijnenslachter: gewetenloos monster

Of deze konijnen worden gedood voor hun lichaam (vlees) of voor hun vacht (bont) weet ik niet, maar dat maakt op zich ook niet uit. Het moeten aanschouwen hoe soortgenoten, hangend aan een haak, al dan niet levend gevild worden, heeft overduidelijk effect op de reactie dit konijn.

Waar deze nare video is opgenomen weet ik ook niet, maar dat maakt ook niet uit. Dieren kennen geen verschillende landen, geen verschillende wetgeving, geen verschillende gewoonten, normen en waarden. Dieren kennen helaas wel de mens en meestal is die kennis niets meer dan angst en pijn.

Wat eet je echt?

Heb je er wel eens goed over nagedacht wat mensen eigenlijk naar binnen werken wanneer zij dierlijke producten consumeren?

Wat is vlees, ei, melk, kaas, honing en foie gras goedbeschouwd écht?

vvv

Vlees
Vlees is wat er overblijft van een dier wanneer hij of zij volledig is leeggebloed. Als het hart van een dier stopt met het rondpompen van het bloed worden de cellen verstoken van zuurstof en beginnen deze onmiddellijk af te sterven. De bacteriën in het lichaam beginnen de cellen af te breken, de ontbinding zet in. Het bevriezen van vlees vertraagt de ontbinding, het koken of bakken van vlees helpt een deel van de bacteriën op zeep, maar het is nog steeds een deel van een dood dier in ontbinding.

Eet je vlees, dan eet je dus een dood, al in ontbinding zijnd stuk rottend vlees, iets wat ooit een levend wezen was.

Meer info: De veeteelt uitgelegd in mensentermen

csk

Eieren
Een hen ovuleert om dezelfde reden als een vrouw dat doet: om te reproduceren. Bij kippen ontstaat een ei in de eierstok. Bij een vrouw gebeurt het zelfde. Bij vrouwen komt één keer per maand een rijpe eicel vrij. Als het wordt bevrucht hecht het zich aan de baarmoederwand en ontwikkelt zich tot een embryo. Als het eitje niet wordt bevrucht verlaat het door middel van de menstruatie het lichaam. Dit kan zwaar zijn voor de vrouw. Bij kippen is deze cyclus echter nog veel zwaarder, vooral bij de hedendaagse kippen die zijn doorgefokt om onnatuurlijk veel eieren te kunnen leggen.

Een je eieren, dan eet je dus de onbevruchte eicellen van een hen die tijdens de menstruatie haar lichaam verlaten.

Meer info: De kip en het ei: De evolutie van de kip(fabriek)

1kalf

Melk
Mensen drinken veel melk en melkproducten. Deze melk is moedermelk, moedermelk van een ander diersoort, van een moeder wiens baby hiervoor bij haar weggehaald en meestal zelfs gedood wordt. Koeien-moedermelk is samengesteld om aan de behoefte van een koeienbaby te voldoen. Deze baby moet vele malen sneller groeien dan een mensenbaby. Mensen-moedermelk heeft dan ook een totaal andere samenstelling. Moedermelk is bedoeld voor baby’s van de moeder die de melk produceert, niet voor andere diersoorten, dus zeker niet voor volwassenen van een andere diersoort. Geen enkele diersoort drinkt zijn hele leven moedermelk, behalve de mens. Geen enkele diersoort drinkt überhaupt moedermelk van een ander diersoort, behalve de mens.

Drink je melk, dan drink je dus moedermelk van een ander diersoort wiens baby als bijproduct beschouwd en behandeld wordt.

Meer info: Tien redenen waarom melk niet goed voor je is en vijf plantaardige, gezondere alternatieven

kalf

Kaas
Kaas wordt gemaakt van melk. Om de melk te scheiden in vaste stof en vloeistof wordt stremsel toegevoegd. Stremsel bevat namelijk spijsverteringsenzymen die dit bewerkstelligen. Stremsel wordt gewonnen uit de lebmaag van pasgeboren, doodgemaakte kalfjes.

Eet je kaas, dan eet je dus een mengsel van koeien-moedermelk en enzymen uit de maag van haar baby.

Meer info: Is kaas vegetarisch?

hb

Honing
Honingbijen verzamelen de nectar en laten dit drogen door er een enzym uit hun eigen lichaam aan toe te voegen. Met andere woorden, ze ‘braken’ over de nectar. Bijen worden hier speciaal voor gekweekt, gemanipuleerd, uitgebuit en gedood. Honing is van nature bedoeld als voeding voor de bijen, met name als voorraad voor de winter. Hun wintervoorraad wordt echter gestolen door de imker en vervangen door suikerwater.

Eet je honing, dan eet je dus nectar met braaksel.

Meer info: Honing is niet vegan

fg

Foie gras
Foie gras is de zieke, ernstig vergrootte, volvette lever van een eend of een gans. Deze lever wordt door dwangvoeding van het dier tot wel acht keer het normale formaat vergroot. Wanneer de lever groot genoeg is word de gans of eend gedood en opengesneden. De lever wordt er uit verwijderd en geprepareerd voor menselijke consumptie.

Eet je foie gras, dan eet je dus een ernstig ziek orgaan van een mishandeld en vermoord dier.

Meer info: Ganzenlever of foie gras

groente

Kortom, wanneer je dierlijke producten consumeert, consumeer je dierenleed, altijd. Consumeer diervriendelijk, consumeer plantaardig.

Eid al-Adha (offerfeest) en dierenwelzijn

rs

Eid al-Adha, het offerfeest, of het Grote Feest wordt gevierd ter nagedachtenis aan de profeet Ibrahiem en is het belangrijkste feest van de islam. Het duurt drie dagen en wordt gevierd vanaf de 10e dag van de 12e maand van de islamitische kalender. Met het vieren van het Offerfeest herinnert men zich dat de Profeet Ibrahiem (Abraham) gevraagd werd om zijn zoon Ismaël te offeren aan Allah. In de Koran staat het verhaal dat Allah vroeg aan Ibrahiem om zijn zoon te offeren om te laten zien dat hij trouw en gelovig was. Toen Ibrahiem zijn zoon met een mes wilde doodsteken, kwam er een engel die zei dat een schaap de plaats van Ismaël mocht innemen.

Iedere moslim die er geld voor heeft offert op de eerste dag van het Offerfeest -dat drie dagen duurt- een schaap, geit, koe, os, buffel of kameel. Het vlees wordt in drie stukken verdeeld. Een deel is voor de familie, een deel is voor de buren of vrienden en een deel is voor de armen. Naast het delen, wat een belangrijk gebruik is in de islam, is het zich overgeven aan Allah en het willen zijn als Ibrahiem heel belangrijk bij het vieren van het Offerfeest. Het feest herinnert een moslim er aan dat hij bereid dient te zijn om indien mogelijk alles op te offeren voor God, zoals Ibrahim zijn zoon wilde opofferen. Met het vieren van het offerfeest, sluiten de moslims die op de bedevaart zijn in Mekka, de bedevaart.

Zoals alle religieuze geschriften, is ook de Koran voor heel wat interpretaties vatbaar.

Nergens in de Koran of in de islamitische traditie kun je terugvinden dat het te slachten dier niet verdoofd mag worden. Integendeel, de Koran en de islamitische traditie raden moslims juist aan om dieren op een barmhartige manier te behandelen omdat ook zij rechten hebben.

Zelfs de Muslim World League heeft verklaard dat er geen tegenspraak is tussen de islamitische voorschriften van rituele slachting en verdoving.

Zowel de Koran als de islamitische traditie beschouwen dierenwelzijn als essentieel; De profeet Mohammed zou gezegd hebben: ‘Als jullie slachten, doe dit dan op de beste manier’. Op de ‘beste manier’ betekent in deze tijd onder verdoving.

Godsdienstvrijheid is belangrijk. Iedereen moet voor zichzelf kunnen uitmaken in wat hij/zij gelooft of niet gelooft, maar religie zou nooit een excuus mogen zijn om een dier nodeloos te doen lijden.

Godsdienstvrijheid stopt waar dierenleed begint.

rsk

De inmiddels overleden Gentse ethicus en rechtsfilosoof professor Koen Raes over ritueel slachten volgens de Koran (mei 2005): ‘In de Koran staat nergens vermeld dat het dier, voorafgaandelijk aan de slachting middels de halssnede, niet zou mogen worden verdoofd. Het is bekend dat de islam streng oordeelt over verdovende middelen zoals alcohol. Niettemin wordt de verdoving van mensen bij heelkundige ingrepen wel degelijk toegestaan. Waarom wordt thans, wat dieren betreft, een verdoving wél, maar allerlei inentingen tegen ziekten niet als een bezoedeling opgevat? En waarom zou een ‘elektrische’ verdoving dan niet kunnen worden toegestaan? Het ‘leegbloeden’ van het dier wordt door een voorafgaande verdoving niet verhinderd. Het lijkt er daarom ook op dat de thans vigerende praktijken eerder in strijd zijn met de intenties van de islam dan dat zij die gehoorzamen.’

Wat zegt de Koran eigenlijk over dieren en dierenrechten? Dat kun je hier lezen: Islam versus dierenrechten: Wat zegt de Koran nou echt?

En wat zeggen de deskundigen, waarbij twee van de drie zelf islamiet zijn? Je ziet het in onderstaande video.

Het is best wel bizar dat dierenrechten zo goed beschreven staan in de Koran en dieren dus gewoon goed en respectvol behandeld dienen te worden volgens de Islam, maar dat de meeste islamieten slechts één wazig regeltje, wat ook nog eens niet letterlijk in de Koran staan, hanteert bij het slachten van dieren en de rest aan zijn laars lapt.

Over het algemeen worden de slachtdieren niet goed behandeld, zowel bij leven (de meeste komen uit de bio-industrie) als bij de slacht die meestal niet correct (volgens de regels van de Koran) gebeurt.

Met welk recht mogen zij dit blijven doen in een land waar wel degelijk regels gehandhaafd dienen te worden wat het doden van dieren betreft? Bizar hoe politiek correct het Westen meent te moeten zijn over de rug van de dieren.

Video: Onverdoofde slacht in Nederland tijdens het Offerfeest van 2017.

Overigens slachten niet alleen moslims dieren zonder verdoving, ook religieus levende joden slachten op deze manier. Ook in Nederland: Sjechita, joods ritueel (koosjer, onverdoofd) slachten

Unseen; Een reis naar de dood

unseen

In deze krachtige, nieuwe minidocumentaire worden varkens gevolgd die een reis van 700 mijl maken, van een Smithfield-boerderij in de woestijn in Utah, VS helemaal naar een slachthuis in Californië.

De beelden leggen ook de meedogenloze laatste momenten van de dieren in het slachthuis vast en ze laten zien hoe ziekten vanuit veebedrijven zich over het hele land kunnen verspreiden.

Undercover: Australisch paardenslachthuis

paarden

Dier&Recht heeft van de Zwitserse dierenwelzijnsorganisatie Tierschutzbund Zürich schokkende beelden ontvangen die undercover gemaakt zijn in een Australisch slachthuis dat paardenvlees exporteert naar Europa. De mishandelingen die er plaatsvinden zijn extreem. Hoewel het slachthuis is goedgekeurd voor export van paardenvlees voor menselijke consumptie, is niet duidelijk in welke producten dat vlees terechtkomt.

In het Australische slachthuis is twintig dagen lang undercover gefilmd met acht camera’s. De mishandelingen zijn onvoorstelbaar. Er wordt elektriciteit gebruikt op de hoofden en geslachtsdelen van paarden om ze vooruit te drijven. Paarden breken hun benen in de gangen van het slachthuis en worden tegen hun hoofd geschopt. Gevallen paarden worden met staalkabels door de gangen gesleurd. Bij een paard dat nog niet is doodgebloed, wordt de neus afgesneden. Paarden worden geslacht terwijl ze nog niet bewusteloos zijn. En om de nachtmerrie compleet te maken: de dieren kunnen elkaar zien tijdens het slachten. In Europa is dat verboden.

De paarden die naar de slacht gaan, zijn afgedankt of gestolen. Ze worden op veilingen verkocht aan ‘kill buyers’, die hen verzamelen en doorverkopen aan het slachthuis. De paarden op de veilingen zijn angstig, staan zonder voer en verwonden zich aan de hekken. Sommige zijn broodmager. Na verkoop wacht hun een dagenlange rit in de brandende zon naar het terrein van de kill buyer.

Filmbeelden tonen het terrein van een van de grootste kill buyers: een uitgestrekte, dorre woestenij met honderden uitgemergelde paarden en her en der paardenkarkassen. De paarden staan in de volle zon, er is bijna geen voer. De dieren eten mest en kauwen uit pure wanhoop op plastic netten. Er is geen enkele vorm van zorg of controle. Van hieruit worden de paarden naar het slachthuis getransporteerd. Als ze daar aankomen, zijn vele gewond als gevolg van uitputting, stokslagen en onprofessioneel laden.

Uit onderzoek blijkt dat ruim de helft van de slachtpaarden bestaat uit racepaarden, waarvan vaak de medische geschiedenis wordt vervalst. In paardenkarkassen zijn restanten aangetroffen van verboden medicijnen (waaronder het zeer kankerverwekkende butazone), terwijl de papieren melden dat er geen medische behandeling heeft plaatsgevonden. De paarden worden door de kill buyer pas gelabeld bij de slacht, in plaats van bij aankoop. Sommige paarden waren twee weken voor de slacht nog actief op races en kregen daar naar alle waarschijnlijkheid medicatie.

Hoewel het slachthuis door de EU is goedgekeurd voor de export van paardenvlees voor menselijke consumptie, is niet duidelijk in welke producten dit vlees terechtkomt. Een aantal importeurs en verwerkers van paardenvlees lijkt de herkomst van het vlees in snacks bewust vaag te houden.

Wel staat vast dat België en Zwitserland paardenvlees importeren uit dit Australische slachthuis, én dat het Belgische importbedrijf ook paardenvlees naar Nederland exporteert.

Hieronder de volledige documentaire van Tierschutzbund Zürich.

Bron: Dier&Recht