Onacceptabel leed EU kalverenvervoer naar Israël

kalveren

De onderzoekers van Animal Welfare Foundation (AWF) en Israel Against Live Shipments (IALS) volgen één van de dagelijkse lange afstandstranssporten van kalveren en doen een verschrikkelijke ontdekking.

De dieren zijn hun lange reis begonnen in Litouwen en moeten twee weken later aankomen in Israël waar ze in opfokbedrijven zullen worden vetgemest. Ze worden maar liefst 1.700 km in veewagens vervoerd naar Slovenië of Kroatië waar ze aan boord gaan van een schip en aan een lange zeereis naar Israël beginnen.

Tijdens het volgen van twee veewagens met kalveren ziet het team van AWF en IALS een been van een kalf uit de wagen steken en ze bellen direct de TD, de Road Traffic Inspection (wegpolitie) in Polen.

Nadat de politie het transport heeft stilgezet zijn ze verbijsterd over wat ze aantreffen in de veewagens. Er worden inspecteurs opgeroepen die meerdere overtredingen vaststellen.

De kalveren werden vervoerd in extreem slechte omstandigheden. De wagens waren overvol, de dieren lagen in een dikke laag mest, ze hadden veel last van het hoge ammoniak niveau en ze leden aan honger en dorst.

Sommige dieren waren inmiddels al gestorven, anderen waren zo uitgeput dat ze aan hun benen uit de wagens moesten worden gesleept.

De chauffeurs werden verplicht om de dieren 24 uur te laten bijkomen in een stal. Daarna mochten ze helaas weer verder met het transport. Met drie wagens in plaats van twee.

Bij de aankomst van de kalveren in de haven zien de onderzoekers weer meerdere zeer zwakke en uitgeputte dieren. En dan begint de zeereis. Ook aan boord zullen dieren sterven, hun dode lichaam wordt gewoonlijk over boord gegooid.

Aangekomen in Israël worden de dieren weer in veewagens gedreven en vervoerd naar locaties waar ze een maand in quarantaine worden gehouden voordat ze verder vervoerd worden naar mestbedrijven.

De bevindingen van deze reis tonen wederom aan dat dieren onacceptabel lijden tijdens lange afstandstransport en dat hier per direct een einde aan moet komen.

Petitie 1  Petitie 2

Advertenties

Undercover: Plofkippen in het Verenigd Koninkrijk

oc

De Britse organisatie Open Cages heeft schokkende beelden vrijgegeven die gemaakt zijn in twee pluimveebedrijven die ‘kippenvlees’ leveren aan grote supermarktketens zoals Tesco en Aldi. Het betreft twee van de drie grootste leveranciers in het Verenigd Koninkrijk

Zogenaamde vleeskuikens zijn zo doorgefokt dat ze supersnel heel erg zwaar worden waardoor hun pootjes het gewicht niet meer kunnen dragen en hun hartje het vaak niet lang aan kan. Veel kuikens sterven daardoor al binnen de paar weken dat ze überhaupt mogen leven. Hun dode lichamen blijven gewoon op de vloer van de stal liggen. Bij één van de bedrijven vonden de onderzoekers buiten de stal ook bakken vol dode kuikens, bij het andere bedrijf stond een kruiwagen vol dode kuikens in de stal.

De stallen zijn zo vol dat de kuikens tegen de muren aangedrukt staan. Door deze dieronwaardige omstandigheden kunnen consumenten goedkoop ‘kip’ kopen. Kip die eigenlijk kuiken is. Een kuiken van zo’n vijf weken oud.

Deze onacceptabele praktijken zijn helaas geen uitzondering. Overal, ook in Nederland lijden miljoenen kuikens op deze manier.

Toerisme en misbruik van wilde dieren

wap

Olifantenritjes, zwemmen met dolfijnen, wandelen en knuffelen met leeuwen of tijgers of met een aap poseren voor een foto zijn een paar van die attracties waar toeristen zich vaak toe laten verleiden aan mee te doen. Want dat is zo leuk. Helaas is het voor de betrokken dieren alles behalve leuk.

aa

Dag in dag uit worden wereldwijd zo’n 550.000 wilde dieren misbruikt om toeristen te vermaken. Deze dieren worden uit het wild geroofd of speciaal hiervoor gefokt. Ze worden meestal op zeer wrede manier getraind zodat ze uit angst kunstjes gaan doen op commando of mensen op hun rug of in hun omgeving accepteren.

do

World Animal Protection, Stichting SPOTS en Stichting AAP voeren samen campagne om toeristen in te lichten over ‘vermaak’ met wilde dieren tijdens hun vakantie. Rond Schiphol worden reizigers aan de hand van een video gewezen op het dierenleed wat er achter ‘entertainment’ met wilde dieren steekt. Zij vragen de reizigers zich hier niet schuldig aan te maken.

Wanneer je hier klikt kun je een wereldkaart bekijken met per werelddeel de ‘do’s en don’ts’ om wilde dieren te spotten.

Wil je graag wilde dieren zien, maar kun je ze om wat voor reden niet gaan bekijken in het wild, dan kun je natuurlijk altijd een (goede) dierenopvang bezoeken. Klik hier om daar meer over te lezen.

‘Dairy is Scary’: Kalverenslachthuis in Australië

Het Australische Animal Liberation en leaked.com.au volgen het proces ‘van boerderij tot slachthuis’ van piepjonge kalveren in de zuivelindustrie.

In het begin van de video zie je dat kalveren ‘gecreëerd’ en geboren worden. Je ziet dat deze baby’s worden weggehaald bij hun moeders. Als ze al niet sterven op de boerderij gaan ze na vijf dagen naar het slachthuis

koekalf.jpg

Er zijn exclusieve beelden te zien die gemaakt zijn in het slachthuis in Melbourne, ‘Cedar Meats’. Het slachthuis produceert de meest gevraagde productmerken uit de kleine veehouderijindustrie.

Cedar Meats is een bekroond, wereldwijd erkend en vertrouwd bedrijf waar dierenwelzijn en vakkundigheid hoog in het vaandel staan. Volgens Cedar Meats zijn alle werknemers volledig getraind in alle aspecten van dierenwelzijn. De manier van werken van dit bedrijf wordt beschouwd als norm waarnaar gelijksoortige bedrijven qua dierenwelzijnsprincipes moeten streven.

vervoer

Uit de beelden blijkt helaas iets heel anders…

Er wordt onvakkundig en wreed met de kalveren omgesprongen. In de video is duidelijk te zien dat werknemers de baby’s schoppen en slaan, ze aan een been verslepen en met ze gooien. Ze worden op bijna sadistische manier ‘verdoofd’ en vaak zijn ze nog bij bewustzijn als ze hardhandig aan een been opgetakeld worden en/of hun keel wordt doorgesneden.

Volgens de AMIC-voorschriften (Australian Meat Industry Council) moeten de kalveren minstens 3 seconden lang worden verdoofd om bewusteloosheid te kunnen garanderen. De tanden van het stroomapparaat mogen niet in de huid doordringen.

Uit de beelden blijkt dat dit vaak niet gebeurt. Veel kalveren worden minder dan 1 seconde verdoofd en de huid van hun hoofd, nek en lichaam toont verwondingen van het stroomapparaat.

kalfjes

Waarom gebeurt dit? Waarom worden kalveren van nog geen week oud gedood?

Het antwoord is simpel. Ze worden slechts geboren om hun moeder melk te laten produceren. De kalveren zelf, met name, de stierkalfjes, hebben geen waarde voor de zuivelindustrie. Het gaat de industrie alleen om de moedermelk. De melk, yoghurt, kwark, slagroom, boter en kaas die de non-vegan koopt en consumeert.

Iedereen die zuivel consumeert is medeverantwoordelijk voor deze onacceptabele, wrede industrie. En dat terwijl er tegenwoordig voor zo goed als alle zuivelproducten plantaardige alternatieven zijn… Denk na en maak de switch naar plantaardig.

Undercover: Varkensbedrijf in Canada

c1

Op 28 april hebben 200 activisten van ‘Meat the Victims’ Canada zeven uur lang het varkensbedrijf ‘Excelsior Hog Farm’ bezet gehouden. Ze hebben ook verborgen camera’s geplaatst. Wat deze beelden opleverden kun je zien in de video.

c2

De eigenaar van deze varkensfabriek verdedigde destijds zijn bezigheden door te zeggen dat het leuk werk is en hij en zijn broers erg trots zijn op wat ze doen.

c3.jpg

Wat zijn idee van ‘leuk’ en ‘trots’ inhoudt kun je ook zien in de video. Hij staat er namelijk zelf ook op.

Undercover: Nederlandse leghennenfabriek in Frankrijk

kipfr

Het Nederlandse mega eieren bedrijf Interovo uit Ochten houdt in Frankrijk nog altijd kippen onder verschrikkelijke omstandigheden in verrijkte kooien. Een verrijkte kooi is niet veel meer dan een iets ruimere legbatterij.

Tienduizenden kippen zitten in vieze, overvolle kooien, opgestapeld in een groot, gesloten gebouw. In een aantal kooien liggen dode hennetjes. Van sommigen is het lichaam zelfs al gemummificeerd, terwijl dagelijks ruimen van overleden dieren verplicht is.

ei

De eieren zijn met luizen besmet. De bloedluizen bevinden zich in grote aantallen op de transportbanden en op de eieren die voor consumptie bestemd zijn. Deze eieren komen vooral terecht in maaltijden en gerechten die ei bevatten.

EDEV en de Franse dierenrechtenorganisatie L214 brengen undercover gemaakte, schokkende beelden naar buiten uit deze megastal.

 

 

Hond Nina harteloos onterecht gedood door gemeente Emmen

nina3.png

Dit verhaal gaat over Nina, een slechts 3 jaar oud Mechels herder teefje. Nina is op donderdag 11 juli in opdracht van  burgemeester Van Oosterhout van de gemeente Emmen gedood in het dierentehuis Beilen waar zij in de opslag zat. Het onverteerbare is dat Nina geen enkele kans heeft gekregen. Er liep een bezwaarprocedure  tegen haar inbeslagname die pas op 12 september behandeld zou worden. Om die reden had eigenaresse (Sandra) advocaat Jaap Baar in de arm genomen om een Voorlopige Voorziening aan te vragen zodat Nina eerder de kans zou krijgen om thuis te komen. Volgens  advocaat Baar mankeerde er juridisch nogal wat aan hoe de gemeente gehandeld had. Op 16 juli kreeg advocaat Baar een telefoontje van de gemeente dat een Voorlopige Voorziening aanvragen geen zin  had omdat de heer Mulder van de afdeling handhaving op 11 juli het dierentehuis Beilen opdracht had gegeven om Nina te doden. Dat er een bezwaarschrift tegen de inbeslagname was ingediend maakte blijkbaar niets uit.

En ook heeft het totaal niets uitgemaakt  dat wij als stichting Comité Dierennoodhulp op 2 juli aan burgemeester per brief een voorstel hebben gedaan om Nina een eerlijke kans te geven. In dit voorstel boden wij aan om Nina samen met eigenaresse op een eerlijke manier te testen en wanneer Nina trainbaar zou blijken haar te trainen samen met eigenaresse. Ook legden wij in deze brief uit dat de test van Claudia Vinke van de Universiteit Utrecht die Nina moest ondergaan zeer dieronvriendelijk is en dat daar al jaren discussie over is. De test is niet gevalideerd en er is bij meer dan 50 honden in de afgelopen jaren gebleken dat de euthanasieadviezen van Claudia Vinke niet klopten. Al deze door tester Claudia Vinke ter dood veroordeelde honden kwamen namelijk door tussenkomst van een advocaat met toestemming van justitie bij Martin Gaus en stichting Hond in Nood terecht voor een herstelperiode en training. Bijna al deze honden bleken nadat zij weer vertrouwen in een mens hadden gekregen alleraardigste honden die bovendien heel goed trainbaar bleken.

Toen advocaat Baar hoorde dat Nina gedood was belde hij eigenaresse Sandra op om haar het trieste nieuws mee te delen. Sandra heeft gelijk daarna het dierentehuis Beilen gebeld om te vragen naar het stoffelijk overschot van Nina zodat zij en haar veertien jaar oude zoon in ieder geval afscheid van Nina konden nemen en haar konden begraven. Maar ook dat werd hen niet gegund. IJskoud vertelde de beheerder van dierentehuis Beilen dat Nina al vernietigd was. Alsof Nina zomaar een ding was en geen dierbaar familielid.

nina2

Maar wie was Nina? Nina was een Mechelse herder die altijd blij met een bal bezig was en het liefst  wilde dat je samen met haar daarmee speelde. Nina hield er ook van om geknuffeld te worden, maar dan wel alleen door mensen die zij kende. Nina was altijd nieuwsgierig naar andere dieren en hield als een echte herder de buurt en haar terrein goed in de gaten. Te goed soms. Zo hapte Nina naar de postbode die zwaaiend met zijn arm over het hek ging en sprong zij verschillende keren over het hek heen. Er ontstonden hierdoor klachten omdat sommige mensen in de buurt de loslopende herder beangstigend vonden. De politie was dan ook langs geweest en om die reden had eigenaresse Sandra gelijk een schutting van 2 meter hoog besteld zodat Nina niet meer kon ontsnappen. Vlak daarna wandelde op 23 mei de 14 jarige zoon met een aangelijnde Nina. Een meisje van vijf jaar kwam recht op Nina aflopen omdat ze Nina wilde aaien. Nina waarschuwde grommend dat ze daar niet van gediend was, maar het kind snapte het signaal niet en ging door. Daarop beet Nina het meisje in haar arm. Het kwaad was toen geschied: Een getraumatiseerd kind en een hond die in beslag genomen werd en nooit meer een kans zou krijgen.

Achteraf gezien had die schutting van 2 meter hoog er natuurlijk vanaf dag 1 al moeten staan. En achteraf gezien had Nina een muilkorf om moeten hebben om zichzelf en het kind  te beschermen. Dan was er niets gebeurt. Als de tijd teruggedraaid kon worden dan had Sandra er stellig voor gezorgd dat Nina en ook het kind niets overkomen was. Maar dit had zij niet voorzien. Nina was geen valse hond. Nina was een lieve trouwe speelse hond die eenkennig was en waaks. Een hond die er niet van hield om door kleine kinderen geaaid te worden. Zoals zoveel honden…. Omdat er niet naar Nina haar eerste waarschuwende gegrom geluisterd werd en ze vast zat aan de lijn (en dus niet weg kon) beet ze.

Met een aanlijn- en muilkorfgebod op straat had Nina nog een mooi lang leven kunnen hebben. Maar dat werd haar door de gemeente Emmen niet gegund. Men wilde Nina klaarblijkelijk van meet af aan dood hebben. Nina die inmiddels een muilkorf droeg werd in beslag genomen om getest te worden en kwam zo terecht bij het dierentehuis Beilen. Uit  het testverslag van Claudia Vinke van de universiteit Utrecht blijkt dat Nina zich daar doodongelukkig heeft gevoeld. Zij was daar erg angstig en ging iedereen uit de weg. Zij heeft al die tijd niemand geprobeerd te bijten, maar kreeg  geen vertrouwen in de verzorgers. Opslaghouder dierentehuis Beilen achtte haar daarom niet plaatsbaar. Nergens staat overigens iets over dat het dierenasiel  ook maar iets geprobeerd heeft om het vertrouwen van deze angstig geworden hond te winnen.

Vanuit deze toestand in isolatie wordt de zeer angstige Nina op 4 juli met 2 sliplijnen door 2 verzorgers uit haar kennel gehaald om door tester Claudia Vinke getest te worden. Ondergetekende blijft het dierenmishandeling vinden om een al doodsbange hond expres te gaan confronteren met een opeenstapeling van testonderdelen die voor een hond normaliter al heel bedreigend kunnen zijn. Helaas trekt tester Claudia Vinke zich daar niets van aan en heeft op deze manier al honderden malen een dodingsadvies gegeven.

Ook het advies van Claudia Vinke over Nina luid dat het beter is om haar te doden. Omdat Nina angstig is en stress heeft neemt ze moeilijk voer aan en is daardoor moeilijk trainbaar en dus ook niet goed om te herplaatsen, aldus Vinke. Mogelijk is Nina volgens tester Claudia Vinke als pup slecht gesocialiseerd en dat komt nooit meer goed. En zo tekent Claudia Vinke op 4 juli het doodvonnis van Nina die geleerd heeft van haar baasje dat ze niks lekkers van vreemde mensen mag aannemen en niet van de grond mag eten. Nina was zeer goed trainbaar.

Eigenaresse Sandra heeft in de periode dat Nina in de opslag zat tientallen keren met de gemeente Emmen gebeld. En ook wij hebben gebeld en gemaild. Nooit was er een gesprek mogelijk om te kijken of Nina toch nog een kans kon krijgen. Een gedegen onderbouwd voorstel, een bezwaarschrift, foto’s van de inmiddels allang geplaatste schutting en gekochte muilkorf; het haalde allemaal niks meer uit. Sandra ontving het afschuwelijke testrapport pas toen Nina allang gedood was.

De gemeente Emmen is door deze dieronvriendelijke en mensonvriendelijke daad in één klap haar imago van diervriendelijke gemeente kwijtgeraakt. Zo meedogenloos  ga je niet met een dier om en ook niet met de mensen die van dat dier zielsveel houden. Sandra en haar advocaat zullen de gemeente aanklagen over het onterecht doden van Nina. Maar voor Nina komt alles te laat. Dat zij in angst dood moest gaan is het allerergste.

Persbericht Comité Dierennoodhulp