Undercover: Kannibalisme in Noord-Ierse varkensstallen

Meat The Victims heeft zeer schokkende foto’s en video opnamen gemaakt in een varkensfokkerij in Ballymena, Noord-Ierland, dat gecertificeerd was voor zijn ‘hoge kwaliteit en dierenwelzijn’.

Ernstig vervuilde stallen, overal dode dieren en kannibalisme, dat is wat de dierenrechtenactivisten onder andere aantroffen. Kannibalisme in een zeer ernstige vorm, dieren die levend aangevreten werden, dieren met enorme gaten in hun lichaam, te verschrikkelijk voor woorden.

De certificering is het bedrijf direct kwijtgeraakt en er wordt een onderzoek ingesteld.

Zoals je ziet zegt een certificering niet zo veel. Zeker zo lang er niet of nauwelijks gecontroleerd wordt is het niet veel meer dan een geweten susser voor -non-vegans.

.

Meer foto’s en een video vind je hier en hier.
Foto’s en video: Liza Blomfagra van Meat The Victims

Undercover: Transport van piepjonge Ierse kalfjes naar o.a. Nederland

kalfjes
Afbeelding: L214 éthique et animaux

Koeien in de zuivelindustrie baren elk jaar een kalf om de melkproductie op gang te houden. De babystiertjes en een deel van de meisjes, die niet nodig zijn binnen het melkveebedrijf om zelf uitgemolken te worden, eindigen uiteindelijk als kalfsvlees.

Per jaar worden er meer dan 100.000 piepjonge kalfjes vanuit Ierland verkocht aan opfokbedrijven in landen als Spanje, Italië en Nederland. Deze kalfjes zijn tussen de twee en drie weken oud en zouden nog moeten drinken bij hun moeder.

Eerst worden de kalfjes vervoerd naar een haven in Ierland waar ze in een schip geladen worden. De overtocht naar Frankrijk duurt meer dan 18 uur. Aangekomen in een haven van het Franse Cherbourg worden de kalveren gelost en krijgen ze voedsel op een controlepost en mogen ze tot rust komen. Sommige kalfjes trekken de bootreis niet en sterven al voor ze in Frankrijk zijn aangekomen.

Als de dieren gegeten hebben worden ze in vrachtwagens geladen en vervoerd naar Spanje, Italië of Nederland. Het drinksysteem in de vrachtwagens is niet geschikt voor jonge kalveren. De dieren kunnen dus niet drinken onderweg.

Als ze op plaats van bestemming zijn gearriveerd hebben ze een reis van soms wel 50 uur achter de rug. De maximale transporttijd van niet-gespeende kalveren is 19 uur…

Nadat ze zijn aangekomen op een opfokbedrijf komen de dieren nooit meer buiten tot aan het moment dat ze naar de slacht worden vervoerd. De kalfjes worden in korte tijd vetgemest en hun ellendige leventje eindigt al na enkele maanden in een slachthuis.

iers

De Franse dierenrechtenorganisatie L214 éthique et animaux heeft vorig jaar video opnamen gemaakt op een controlepost in Tollevast, vlak bij Cherbourg. Tijdens het filmen worden er 2.500 Ierse kalveren uitgeladen die gevoed moeten worden. Ze hebben honger en ze zijn bang. De medewerkers hebben echter geen medelijden met ze. Integendeel, deze akelige typjes zijn ongeduldig en behandelen de baby’s zeer ruw. Ze worden geslagen en geschopt. Er wordt aan oren getrokken. Een dierenbeul duwt een kalf op de grond en springt bovenop het arme dier, meermaals…

Eyes on Animals en L214 hebben een aanklacht ingediend wegens dierenmishandeling.

Wat je hier ziet is geen uitzondering. Ruim honderdduizend piepjonge kalveren worden jaarlijks vanuit Ierland getransporteerd naar het vaste land van Europa, met alle gevolgen van dien.

Geen vlees eten is niet genoeg om je hiervan te distingeren. Dit ‘kalfsvlees’ is een rechtstreeks gevolg van de zuivelconsumptie. Neem in het vervolg alsjeblieft plantaardige melk, kaas, toetjes, slagroom, etc. etc. Zuivel van dieren is overbodig geworden en veroorzaakt onacceptabel dierenleed.

Teken alsjeblieft ook de petitie ‘Stop the transport of unweaned calves!’

Inmiddels heeft de Ierse minister van landbouw volgens Eyes on Animals aangekondigd dat er strenger gecontroleerd zal gaan worden op het transport van de jonge kalveren.

Vissen: Onverdoofd geslacht

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hoewel bekend is dat vissen pijn, stress en angst kunnen ervaren, bestaan er, behalve voor paling, geen regels ter bescherming van het welzijn bij het houden, vangen en doden van vissen.

Andere diersoorten, zoals koeien en kippen, moeten bij wet eerst worden verdoofd, zodat ze geen pijn lijden wanneer ze worden gedood. Vissen worden uitgesloten in de wetgeving: zij hebben geen recht op verdoving voor de slacht.

In plaats van een directe, pijnloze dood voeren vissen vaak een lange doodstrijd, die soms wel meer dan een uur kan duren. Ze worden verdrukt in netten of stikken langzaam aan boord of in kratten. Vaak worden ze bij vol bewustzijn opengesneden en ‘verwerkt’.

Ook worden vissen vaak in bakken ijswater gegooid. De dieren ervaren extreme pijn, terwijl hun kieuwen verstopt raken met ijs en ze langzaam stikken of dood vriezen.

Jaarlijks worden zo’n 3 biljoen (dat zijn duizend miljard) vissen gedood voor voedsel. Het overgrote deel gebeurt zonder verdoving. Door deze onwaarschijnlijk grote aantallen is de visindustrie de grootste bron van dierenleed aller tijden.

Ook in Nederland worden miljoenen vissen onverdoofd geslacht. Uitzondering is de paling, vanaf 1 juli 2018 moet deze in Nederland verdoofd worden bij de slacht. Bij gekweekte paling vindt er verdoving plaats, maar het is onduidelijk of in de praktijk de wild gevangen palingen in Nederland ook verdoofd worden bij de slacht. Ook een deel van de gekweekte meervallen wordt in Nederland verdoofd bij de slacht. Hetzelfde geldt voor een deel van Britse en Noorse kweekvissen.

Helaas gaat het om een heel klein deel van alle vissen. Voor veel vissoorten bestaan er goede verdovingsmethodes, maar ze worden bijna niet gebruikt.

Bron: CIWF

Teken de petitie van CIWF en roep landbouwminister Schouten op een einde te maken aan de pijnlijke, onverdoofde slacht van vissen.

De petitie is onderdeel van de campagne ‘Oog voor vis‘ van CIWF.

 

Biologisch dierenleed

Onderstaande tekst is geschreven door Annemarie De Vries-Postma en met haar toestemming hier gepost.

kalf

Even voor de dromers onder jullie: biologisch vlees is NIET gezonder, is niet diervriendelijker en heeft dezelfde foodprint als gewoon vlees. Vlees eten is ongezond, of dit nu biologisch is of niet. Het gaat om de dierlijke eiwitten, het verzadigd vet én het gebrek aan vezels.

Sprookjes bestaan helaas niet. Ook bij biologische eieren worden de haantjes vergast, gestikt of gaan ze door de shredder. Een ‘industrie kip’ leeft zijn korte erbarmelijke leventje met z’n 17’en op 1 m2 – een biologische kippetje met z’n 10’en op 1 m2, Nou, nou wat een práchtig en goed, natuurlijk leven hebben ze. En zo lekker láng ook. Een ‘bio-industrie vleesvarken’ wordt na 6 maanden geslacht – een biologische varkentje na 7 maanden….

Weten de meeste mensen niet. Het is onder de streep eigenlijk NUL verschil. Want een natuurlijk levend varken kan gewoon makkelijk 12 jaar oud worden. Een ‘bio-industrie kalf’ leeft 6 maandjes (als hij mazzelf heeft) – een biologische 10 maanden. Een koe die een natuurlijk leven leidt, kan 20 jaar worden…

Dit zijn maar een paar voorbeelden. Het is niet zo gek dat veel mensen denken dat biologisch gehouden dieren een beter leven leiden. Dat is wat ons wordt wijsgemaakt, waarom zou het anders duurder zijn? Ik begrijp dat mensen hun geweten willen sussen door biologisch vlees te kopen, maar de dieren worden toch écht ook na een héél kort leventje geslacht, in dezelfde ruimtes en op dezelfde manier.

De industrie wil dat je gelooft dat de dieren een goed leven hebben gehad, zodat je met een goed gevoel deel blijft van dit “systeem” en rustig het voor jou zo ‘onmisbare’ en heilige stukje vlees kunt blijven eten. Je ziet blije koeien op melkverpakkingen en een beter leven kipfilet in de schappen en je kunt het nu met gemak in je winkelkarretje stoppen. Terwijl als je echt zou zien waar die ene kip geleefd heeft en hoe hij aan zijn eind kwam, dan zou je het hoogstwaarschijnlijk niet doen. En daarom is er zoveel misleiding en leugenachtige marketing gaande.

Dus als je deze ‘vrolijke’ dieren ziet, denk dan nog eens na voordat je je biologische kipfilet of rollade bij de COOP in je boodschappenmandje legt. Want vlees eten, welk vlees ook is niet goed voor jou, niet voor het milieu (een biolgisch dier heeft aangetoond een EVENGROTE foodprint, er is GEEN verschil) én niet voor de dieren.

En het belangrijkste: hoe biologisch en hoe organisch een boerderij ook mag zijn geweest, geen enkel dier wil dood. Het zal zich altijd met heel zijn wezen verzetten onderweg naar een slachthuis, en het ruikt het bloed en de angst van andere dieren die hem / haar voorgaan. Elk wezen wil leven en heeft de drang om te leven. En heeft RECHT op leven.

Als je de volgende keer weer eens 3 minuten op je vlees kauwt, probeer eens te voelen en echt te ervaren wát je nou precies eet.En of dit strookt met je bewering dat je de bosbranden in Australïe zo erg vindt, dierenleed zo vreselijk vindt, het milieu zo belangrijk vindt, je gezondheid zo belangrijk vindt en … de toekomst van je kinderen zo belangrijk vindt.

Deze wereld heeft behoefte aan geloofwaardige mensen, die LEVEN wat ze zeggen, die doen waar ze in geloven, die niet tegen zichzelf liegen, die niet dingen goed en mooi praten die volstrekt immoreel en onethisch zijn, en realiteitszin aan de dag leggen en er gewoon áán gaan staan. Niet lullen maar poetsen.

We leven in overvloed op deze planeet beste mensen. Klaag niet als een emotioneel kind van 5 over je stukje vlees en je lapje spek. “Ik kan niet zonder mijn stukje vlees hoor”, zei iemand gisteren. Ach hou toch op met dat zelfmedelijden. Ik heb daar geen geduld meer voor, vind het echt te pathetisch voor woorden. Mijn antwoord is dus steevast: “Het is je aan te zien”.

Ik vind zulke uitspraken in deze tijd echt te walgelijk voor woorden. Ga gewoon lekker, kleurrijk plant based eten, verdiep je er eens in, koop eens een boek, kijk eens op YouTube, ontwikkel je, evolueer, en ontdek in wat voor overvloed we leven. Overvloed aan gezondheid en heerlijkheid waar geen dier voor dood hoeft!

Annemarie De Vries-Postma

Voormalig ‘Dom Bontje’ maakt heftige documentaire over bont uit China

bg.png

Op 9 januari 2020 heeft zangeres Famke Louise, in samenwerking met Bont voor Dieren en Videoland, de documentaire ‘Bont Girl’ gelanceerd in de Westergasfabriek in Amsterdam. Aanvankelijk werd gecommuniceerd dat zij een kledinglijn met bont zou lanceren, maar dit bleek een ludieke actie om aandacht te vragen voor de documentaire.

Een ‘activist’ rende tijdens de lancering het podium op en besmeurde Famke Louise met rode verf. Vervolgens startte de documentaire. Nadat Famke Louise in 2018 was uitgeroepen tot Dom Bontje, wilde zij met eigen ogen toezien hoe de bontindustrie in China eraan toe gaat.

Veel bont dat in Nederland wordt verkocht, is afkomstig uit China. In de documentaire is onder andere te zien hoe bontdieren leven in kleine, smerige kooien en hoe zij worden behandeld. Ook wordt getoond hoe een pas gedode wasbeerhond wordt gevild.

Famke Louise: “Ik had destijds totaal geen besef van het leed in de bontindustrie. Met deze documentaire hoop ik dat andere mensen ook wakker worden en geen bont meer dragen. Het was nodig om het opzetten van een kledinglijn als dekmantel te gebruiken. Hierdoor kregen we toegang tot de bontmarkten en -boerderijen in China.

In de documentaire vertelt Famke Louise met tranen in de ogen dat zij begrijpt waarom ze genomineerd was voor Dom Bontje. Ze geeft aan dat het een domme keus is geweest van haar om bont te dragen.

Het idee om onze campagneleider Moranni te Winkel, in de vorm van een ‘activist’, het podium op te laten rennen om Famke Louise onder te sprayen met rode verf, kwam van haar zelf. Bont voor Dieren zat in het complot en de jas van konijnenbont die ondergespoten werd, had ze gekregen van de stichting. De medewerker van Bont voor Dieren die het podium op rende, werd vervolgens door de beveiliging weggevoerd. Tot aan het moment dat de documentaire begon, wist niemand van de genodigden dat dit zou gebeuren.

Bont voor Dieren is ontzettend blij met de samenwerking met Famke Louise. Waarnemend directeur Karen Soeters: “Het is meer dan geweldig dat wij dankzij deze documentaire op zo’n enorm grote schaal het publiek kunnen bereiken over de gruwelen van de bontindustrie. Het is ook heel dapper dat zij deze confronterende reis is aangegaan. We bereiken hiermee niet alleen de Videolandkijkers, maar ook zo ontzettend veel jonge volgers van Famke Louise. Zij is voor veel jongeren een rolmodel. Doordat zij zich openlijk uitspreekt tegen bont, zullen jongeren minder snel bont kopen. Dit is weer een stap dichterbij een bontvrij Nederland.

Een sfeerverslag van de lancering van ‘Bont Girl’ kun je hier lezen of hieronder bekijken

Handel in baby aapjes op toeristisch Bali

aap.jpg

Baby aapjes mogen dan schattig zijn, het blijven nog altijd wilde dieren. Het zijn dieren die in het wild thuishoren, niet in gevangenschap, niet als rekwisieten voor entertainment en ze zijn niet geschikt om als huisdier te houden.

Primaten zijn sociale dieren die elkaar nodig hebben en als hechte groep met hun familie samenleven. Ze hebben veel ruimte nodig om rond te kunnen dwalen. Ze raken psychisch en emotioneel van slag wanneer ze in gevangenschap worden gehouden.

Helaas zijn ook apen veelal slachtoffer van toerisme en entertainment. Op One Green Planet lees ik dat een fotograaf, Luke Massey, onlangs de horror heeft ontdekt van de vele apen die gebruikt worden voor het toerisme op Bali.

In het marktgebied van Denpasar en Bandung vond Massey langstaart makaken die, geketend in kooien, werden verkocht voor slechts $ 4,00 per stuk. Veel van deze apen belanden in de entertainment wereld waar ze zullen worden mishandel en gemarteld om ze kunstjes te laten leren. Uiteindelijk zullen ze door hun kunstjes te vertonen aan toeristen geld in het laatje brengen van hun eigenaar.

Sommige mensen kopen de aapjes om ze als huisdier te houden. Ze vergeten dat aapjes niet altijd klein en schattig blijven. Het zijn en blijven wilde dieren die zeker ook agressief kunnen worden. De grijs van de makaak geeft de indruk dat het dier gelukkig is, in werkelijkheid is het een teken dat het dier bang is en het risico is groot dat het uiteindelijk gaat bijten.

Er zijn ook toeristen die apen kopen met de bedoeling ze vrij te laten of onder te brengen bij opvangorganisaties. Goed bedoeld, maar het enige wat er mee wordt bereikt is dat er extra geld verdiend wordt aan de handel in apen.

Vrij vertaald van One Green Planet

Undercover: Onthoornen van kalfjes in de VS (+ meer info)

peta.png

PETA heeft videobeelden naar buiten gebracht die gemaakt zijn op een kalverhouderij in Porterfield, Wisconsin in de VS. Wat PETA laat zien is het onthoornen van kalveren. Onthoornen door middel van een thermocauter, een gloeiend heet apparaat dat tegen het hoofd van de kalfjes wordt gedrukt. Onthoornen zonder verdoving, zonder pijnbestrijding na de ingreep en, het meest schokkende, door een sadist die er plezier in heeft deze baby’s te pijnigen. De beelden zijn ronduit schokkend te noemen.

De sadist die je zien in de video zegt letterlijk: ‘Een plaatselijke verdoving gebruiken zou een stuk makkelijker zijn, maar dan is er geen lol aan.’ Hij zei zelfs dat het springen en schoppen van de kalfjes in nood het juist spannend maakt.

Dierenartsen en experts in de zuivelindustrie zijn het er over eens dat pijnverlichting noodzakelijk is, voor en na deze verminking. Een dierenarts heeft de beelden bekeken en zei dat de dieren in extreme nood en pijn verkeerden.

Volgens experts hechten de hoornknoppen zich aan de schedel wanneer een kalf ongeveer acht weken oud is. Worden ze na die leeftijd onthoornd kunnen er gaten in de sinussen komen wat bloedingen en infecties kan veroorzaken.

In de video zie je dat de sadist een kalfje onder handen neemt waarbij hij zegt dat dit een van de twaalf weken oude kalveren is en dat het bij hen langer duurt omdat de hoornknoppen groter zijn.

PETA heeft de beelden voorgelegd aan de instanties met het verzoek een strafrechtelijk onderzoek te beginnen.

Onthoornen gebeurt ook in Nederland. Er wordt met een thermocauter door de huid van het kalf heen gebrand om de hoornlaag weg te nemen. In ons land is het echter wel verplicht het kalf een plaatselijke verdoving toe te laten dienen door een dierenarts. Pijnbestrijding nadien is niet verplicht, maar veel veehouders schijnen hier wel aan te doen. Onthoornen mag in Nederland tot de leeftijd van twee maanden en de veehouder mag de ingreep zelf uitvoeren. Hopelijk mogen we er op vertrouwen dat Nederlandse veeboeren zich aan de wet houden. (bron en meer info)

De hoorns horen bij de koe, ze zitten er niet voor niets. Zo beschermen de hoorns de zenuwuiteinden en door ze weg te halen vermindert de vitaliteit van het dier en de tastzin gevoeligheid. Onthoornen zorgt voor algehele matheid en vermoeidheid en het verslechtert hun richtingsgevoel. (bron en meer info)

En dan de vraag waarom die hoorns zo nodig weg moeten…
Dat wordt gedaan om te voorkomen dat koeien elkaar (en de veehouder) verwonden. Echter, bij voldoende leefruimte en welzijn zullen koeien dit minder snel doen. Veeboeren kiezen helaas meestal voor de makkelijkste (en goedkoopste) weg.

Onthoornen gebeurt door wegbranden (jonge dieren) of afzagen van de hoorns (oudere dieren).

Een interessante artikel (essay) ‘De koe en haar hoorns’