Gangbare praktijken in een slachthuis

kalfje

De vleesindustrie werkt achter gesloten deuren en dat is niet voor niets. Hoeveel vleeseters zouden afhaken als ze in de media regelmatig beelden zouden zien van bange dieren die gewelddadig vermoord en in stukken gesneden worden? Wanneer de supermarkt stunt met goedkoop vlees en hiervoor een reclamefilmpje zou vertonen dat gemaakt is in het slachthuis?

De meerderheid van de mensheid heeft geen idee wat er precies gebeurt in een slachthuis. Hoe men te werk gaat, hoe er met de dieren omgegaan wordt, hoe de dieren reageren wanneer zij de dood ruiken en hoe de dieren ‘voorbereid’ worden om van levend wezen omgebouwd te worden tot biefstuk of speklapje.

Er is veel te vertellen over de werkwijze van slachthuizen, maar hier zijn de vijf belangrijkste punten.

  1. Gedwongen vasten
    Wanneer dieren aan de beurt zijn voor een ritje slachthuis krijgen ze vanaf 48 uur voor hun vertrek niets meer te eten. Dit doet men omdat er dan geen poep meer in hun darmen zit tijdens de slacht. De dieren zijn dus bang én hongerig wanneer ze geslacht worden.
    .
  2. Inhumaan vervoer
    De dieren worden in overvolle veewagens gepropt en moeten soms lange afstanden reizen voordat ze bij het slachthuis zijn aangenomen. Slachten in het buitenland is vaak goedkoper, dus veel dieren reizen tot ver over de grens. Praktisch altijd is dit de enige keer in hun leven dat ze zonlicht zien en frisse lucht kunnen inademen. Kippen worden meestal ’s nachts vervoerd omdat zij minder actief zijn wanneer het donker is.
    .
  3. Wachten op het eind
    De dieren moeten in het slachthuis op ‘hun beurt wachten’, soms wel twee dagen. Dieren als koeien en varkens zien, horen en ruiken dat hun soortgenoten gedood worden en zij voelen vrijwel zeker aan dat zij de volgende kunnen zijn. Uiteraard lijden deze dieren onacceptabel door deze ‘kennis’.
    .
  4. Verdoven
    Voordat dieren gedood mogen worden moeten ze worden verdoofd. Bij varkens gebeurt dit door elektrocutie of vergassen, bij koeien wordt een pin in de hersenen geschoten en kippen worden tegenwoordig meestal vergast. Alle methodes zijn angstaanjagend en pijnlijk voor de dieren, vooral vergassen, daarbij kan het minutenlang duren voor een dier bewusteloos is geraakt. Bovendien gaat er door de hoge werkdruk heel vaak iets mis bij het verdoven en veel dieren zijn dat ook nog gewoon bij bewustzijn wanneer hun keel wordt doorgesneden.
    .
  5. Een gruwelijke dood
    Koeien en varkens worden aan een achterpoot omhoog gehesen en hun keel wordt doorgesneden waarna ze leegbloeden. Door het gewicht van de dieren kunnen pezen scheuren en botten breken en wanneer je dan bedenkt dat veel dieren niet goed verdoofd zijn… Kippen worden ondersteboven aan een transportband gehangen en mechanisch geslacht. In pluimveeslachterijen is bijna alles geautomatiseerd. Zo kunnen zij meer dan 50.000 kippen per week slachten. Een kip die niet goed verdoofd is zal een groot deel van het proces dus bewust meemaken.

Werk niet mee aan de dieren holocaust. Eet geen vlees, maar ook geen eieren en zuivel. Ook dieren die hiervoor moeten produceren komen op jonge leeftijd in het slachthuis terecht. Na een leven vol uitbuiting komen zij op deze gruwelijke manier aan hun eind. Als dank voor bewezen diensten…

2 reacties op ‘Gangbare praktijken in een slachthuis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s