Waarom veganisme beter is voor iedereen

Veganisten gebruiken geen dierlijke producten. Zij eten geen vlees, zuivel, eieren, honing of producten waar dierlijke producten in verwerkt zitten. Ze gebruiken geen verzorgingsproducten, kleding of andere materialen waar dierlijk producten in zijn verwerkt, of die op dieren zijn getest. De motivatie waarom iemand kiest voor een leven vrij van dierlijke producten verschilt per veganist. Voor de meesten tellen de dieren het zwaarst, maar ook armoede en honger van mensen in arme landen, het milieu of de eigen gezondheid kunnen reden zijn om veganistisch te leven.

vv1

Veganisme voor de dieren

Dieren voor voeding

Vlees
Per jaar worden er in Nederland alleen al bijna 650 miljoen dieren over de kling gejaagd. Gedood voor de behoefte van de mensen. De dieren zijn gefokt speciaal voor hun vlees of zijn dieren die overbodig zijn geworden in een van de verschillende sectoren waar dieren gefokt worden voor hun producten, zoals wol, eieren of melk. Alle dieren hebben een kort leven achter de rug. Of het nou dieren uit de bio-industrie zijn of uit de biologische industrie. Vaak wordt rondom de dieren een verschil gemaakt tussen bio-industrie dieren en dieren uit de biologische sector. Hoewel er verschillen zijn is de essentie (diergebruik voor behoeften van de mens) en het eindresultaat (dieren worden geslacht/gedood) hetzelfde. De rest zijn marginale verschillen die gaan over dat het ene dier een centimeter meer heeft dan de ander. Men denkt al goed te doen wanneer ze kiezen voor biologisch vlees, maar diervriendelijk vlees bestaat niet. De bio-industrie is gevormd door een wil tot massaproductie om de mensen te kunnen voeden. Het ontstond uit kleinschalige boerenbedrijven, maar door de toenemende vraag werd er gezocht naar efficiëntere manieren waarbij het dier een fabrieksproduct werd. De biologische sector gaat niet over dierenwelzijn, maar meer over gezondheid en over milieu. De toenemende vraag van biologische dierlijke producten zal onvermijdelijk leiden tot een omvorming tot een biologische vorm van de bio-industrie. De dieren in de veesector lijden enorm. De dieren worden slecht gehuisvest en kunnen niet goed hun natuurlijk gedrag uiten. Vanaf dat ze geboren worden tot aan de slacht staan hun levens, en hun lijden, in het teken van de smaakpapillen van mensen.

Vis
De VN stelt dat 80% van de vissen overbevist is. Dit is een schrikbarend getal. Eigenlijk kan je beter zeggen dat elke vis wel bedreigd is. Want de impact op de vissen is een steeds groter groeiend probleem. Momenteel is er namelijk ook een hype rondom omega-3 en diverse producenten brengen dit in de vorm van visoliecapsules op de markt. Dit levert een extra druk op de visstand. Dit terwijl er plantaardige bronnen zijn die minstens net zo goed zijn. Diverse wetenschappers geven aan dat er twijfels zijn rondom de wetenschappelijke ondersteuning van de visolie plus dat omdat er ook alternatieve bronnen zijn voor de omega-3 het onverantwoord is om zo hoog in te zetten op de visolie. Om het probleem van overbevissing tegen te gaan worden nu veel kwekerijen uit de grond gestampt. Helaas biedt dit geen oplossing. De kweekvissen moeten immers gevoed worden. Dit gebeurd of met vismeel (waarvoor weer vissen gevangen worden) of middels plantaardige eiwitten (van o.a. soja, welke ook niet duurzaam zijn). Ook is voorgesteld om algen te gaan vangen uit de zeeën om daarmee de vissen te gaan voeden. Dit betekent echter impact op het milieu door de schepen plus dat het niet efficiënt is om algen te vangen voor voeding voor de vis, terwijl uit de algen zelf ook omega-3 gemaakt kan worden. Omega-3 komt in de vissen doordat deze ook weer algen eten en het zo binnen krijgen. De vissen die gevangen worden lijden langdurig. Volgens een onderzoek van Wageningen Universiteit in opdracht van Wakker Dier zijn de vissen de dieren die het meest lijden. Dit komt doordat ze langer dan een uur bezig kunnen zijn met stikken. Nu is er in het verleden wel discussie geweest of vissen wel pijn en stress konden ervaren, maar er is een redelijk brede consensus dat dit het geval is. Daarom wordt er op gebied van de visserij ook gepraat over dodingsmethoden die beter zijn voor het welzijn van de dieren. Helaas kan het welzijn nog zo hoog zijn, het eindresultaat is en blijft hetzelfde. De dieren worden gedood voor de mensen.

Zuivel
Nederland is een zuivelland. Dat betekent een hoge inname per hoofd van de bevolking van diverse zuivelproducten, maar ook dat we veel exporteren en produceren. Dat we een zuivelland zijn betekent niet dat het vanzelfsprekend is dat de kennis over de herkomst en productie erg bekent is. Men vergeet wel eens dat voor de productie van melk de koe elk jaar zwanger gemaakt moet worden. De lactaseperiode – de periode waarin het dier melk produceert – betreft normaal gesproken 10 maanden. Om de melkproductie op gang te houden (om goede kwalitatieve melk te produceren en om te zorgen dat de productie niet afneemt) zal het dier daarna wederom zwanger gemaakt worden. Na een paar kalfjes zal het moederdier niet meer economisch rendabel zijn, waardoor de melkkoe naar de slacht gaat. De kalfjes worden zowel in de bio-industrie als wel in de biologische sector, vrijwel meteen weggehaald bij de moederkoe. Koeien zijn sociale dieren en kunnen een sterke band hebben met hun kalf. De kalfjes gaan weg en worden met ‘kunstmatige melk’ gevoed. Dit is ijzerarm, waardoor de dieren bloedarmoede krijgen. Hierdoor kleurt hun vlees wit/rose, wat populair is in bepaalde landen. Uiteindelijk worden de kalfjes geslacht. Door een campagne van Wakker Dier zijn er sinds 2009 grenzen gesteld aan het ijzergehalte in het dieet en aan de mate van bloedarmoede. Sommige kalfjes zullen uiteindelijk het ‘geluk’ hebben melkkoe te worden. Natuurlijk is dit geen geluk, want dit betekent dat het dier uiteindelijk na jaren van kalfjes werpen en hoge melkproductie (meer dan 8000 liter paar jaar) hebben belanden in de slacht. Melkkoeien vormen 75% van de vleesproductie van runderen. De gemiddelde leeftijd van een koe in de sector is 5,5 jaar. Dit terwijl koeien 20 jaar tot 25 jaar kunnen worden. De dieren zijn dan ook vrij jong als ze geslacht worden. Door de wens van hoge productie van zuivel houden veel boeren de dieren veel op stal. Ze krijgen ook veel krachtvoer. Natuurlijk is het voor het welzijn van het dier niet goed als het constant op stal staat. Ook zorgen ze dat de productie van melk per koe erg hoog is. Dit veroorzaakt vaak veel ontstekingen bij melkkoeien aan hun uiers. Kortom; achter elk glas melk schuilt een hoop dierenleed en de zuivelindustrie is werkelijk een witte motor… van de vleesproductie wel te verstaan.

Eieren
Jaarlijks produceert Nederland ruim 10 miljard eieren. Een enorm hoog aantal. Eieren worden los gegeten, maar ook veel verwerkt in allerlei producten zoals taart en koekjes. Er zijn diverse soorten legkippensystemen. De legbatterij is bij de meeste erg bekend. De beelden van kippen in krappe kooitjes en vaak met verlies van veren. Deze vorm van kippen houden is omstreden, omdat het bij vele mensen, waaronder mensen die eieren eten aversie oproept. Hoewel inmiddels in Nederland verboden, bestaan de legbatterijen nog massaal in andere landen. En verwerkte eieren in producten als taart, koekjes en mayonaise komen nog uit deze vorm. Er bestaan ook ‘verbeterde’ legbatterijsystemen, waarbij ruimte voor de dieren iets verbeterd is en andere welzijnsaanpassingen zijn gedaan. Natuurlijk gaat het weer om kleine “vooruitgangen/ herzieningen. Deze verrijkte kooien worden met ingang van van 2021 niet meer worden gebruikt. Na die tijd mogen alleen koloniekooien worden gebruikt waarin de dieren iets meer ruimte hebben, maar dat is nog altijd minder dan twee A4’tjes per kip. Verder bestaan er scharreleieren. De meeste mensen denken dat het gaat om kippen die vrij buiten in de weide mogen rondscharrelen. Schijn bedriegt. Deze kippen zitten in principe gewoon op elkaar gepropt in grote schuren. Soms wordt er melding gemaakt over een vrije uitloop. Dit gaat om een kleine uitloop naar buiten, maar voor de welzijn van de dieren is dat natuurlijk minimaal. Naast deze soorten bestaan er vrije uitloop eieren, graseieren, biologische eieren en biologisch-dynamische eieren. De laatste twee categorieën worden door dierenwelzijnsorganisaties als ‘diervriendelijkste’ gezien. Het gaat echter wederom om kleine marges in het welzijn voor de dieren. In deze sector gaan de legkippen uiteindelijk ook naar de slacht. De beginfase gaat als volgt. Er is een ei, waaruit een kuiken komt. Dit gebeurd in zogenoemde broeierijen. De kuikens gaan naar een selectieproces. De mannetjes (de haantjes) zijn niet nuttig, want ze kunnen geen eieren leggen. Deze worden dus als nutteloos gezien. Deze worden vergast of versnippert. De resten worden verwerkt in diervoeding o.a. De kippen komen uiteindelijk terecht in de boerderijen waar ze eieren moeten leggen. De dieren die gebruikt worden zijn zodanig aangepast dat deze veel eieren leggen. De voorouders van de kip legde oorspronkelijk zo een 12 eieren per jaar. Naast kippen worden er ook andere dieren gebruikt om eieren te produceren. Zoals eenden, ganzen en zelfs struisvogels.

Foie Gras
Voor Foie Gras worden ganzen en eenden gedwangvoederd; ze krijgen 2 á 3 keer per dag een buis diep in hun keel geschoven, om de voeding in de maag te pompen. In Nederland mag geen foie gras worden geproduceerd, maar het eten en verkopen ervan mag wel. In Nederland worden wel eenden gehouden, met name voor de export van het vlees. In ons land worden 1,15 miljoen eenden vetgemest. Ze zitten binnen, waardoor ze hun instincten niet kunnen uiten.

Honing
Honing wordt door bijen gemaakt uit bloemennectar en in de vrije natuur is het voor de bijen een voedselvoorraad om de winter mee door te komen. Bij de productie van honing voor menselijke consumptie wordt het bijennest vervangen door een bijenkorf met uitneembare raten. Zodra deze raten met honing gevuld zijn worden ze uit de korf genomen en wordt de honing gewonnen. Vanuit veganistisch standpunt zijn er meerdere bezwaren te noemen tegen het houden van bijen voor het produceren van honing. Uiteraard geldt het algemene bezwaar dat deze dieren gezien worden als productiemiddel en niet als wezens met een eigen recht om te leven. Verder lijkt het niet te voorkomen dat er bijen verwond of gedood worden in het productieproces. Soms worden zelfs hele volken in het najaar gedood en begint de imker in het voorjaar met nieuwe volken. Hiertoe worden speciaal bijen gekweekt. Een ander bezwaar is het knippen van de vleugels van de koningin wat sommige imkers doen om te voorkomen dat ze wegvliegt. In het productieproces neemt de imker bovendien de kwalitatief hoogwaardige wintervoeding (de honing) weg van de bijen en vervangt deze in veel gevallen door een suikerproduct. Het ligt voor de hand dat dit vervangende voedsel de bijen minder biedt dan de honing zelf en dat ze het gezondheidsvoordeel van honing wordt ontnomen. Het is niet duidelijk in hoeverre dit een bijdragende factor is in de Colony Collapse Disorder (het plotseling verdwijnen van een bijenvolk), een verschijnsel dat sinds 2006 sterk is toegenomen. De imker zelf is ook van invloed op het verspreiden van ziektes omdat hij besmettingen kan overdragen tussen verschillende bijenvolken. Bovendien plaats hij vaak meerdere volken dicht bij elkaar wat het risico op besmetting vergroot. Veganisten gebruiken geen honing en afgeleide producten zoals bijenwas, propolis en koninginnegelei. Voor een zoete smaak gebruiken ze bijvoorbeeld agavesiroop, ahornsiroop, yaconsiroop en fruitsiroop (of stroop).

Veetransporten
Veedieren worden vaak vervoerd naar andere landen om geslacht te worden. Dit om geld te besparen en om te voorkomen dat het vlees vervoerd moet worden, (koelwagens kosten ook geld). Dit betekend dat de dieren dagenlang op elkaar gepropt zitten in vrachtwagens, zonder eten en drinken, vaak in extreme warmte. De dieren staan in elkaars braaksel, ontlasting en raken vaak gewond tijdens het vervoer. Vaak zijn de dieren al dood voordat ze hun “bestemming” hebben bereikt. Er zijn regels voor veetransport, maar die worden slecht gecontroleerd. Bovendien zijn de boetes zo laag, dat het voor de transporteurs voordeliger is om de wet te overtreden.

sheep

Dieren voor kleding

Wol
In Nederland zijn er best veel schapen, maar de grootste spelers op de markt zijn Australië en Nieuw-Zeeland. Deze twee landen brengen veel van het wol op de markt. Dit gaat echter niet diervriendelijk. In Australië en Nieuw-Zeeland is het gebruikelijk om stukken vlees uit de achterwerk van het dier te halen. Dit noemen ze mulesing. Ze doen dit om te voorkomen dat de schapen te maken krijgen met vliegen die eitjes leggen in hun achterwerk. Helaas kan het weghalen van stukken vlees juist ook zorgen voor infecties. Deze praktijken zijn verschrikkelijk. In Nederland gebeurd dit niet, maar in Nederland haalden ze tot voor kort nog wel de staart van de dieren er af. Dit mag niet meer, maar voor sommige rassen is nog wel een vrijstelling. Het scheren van de schapen is ook geen pretje voor de dieren. Ze krijgen daarbij te maken met stress. In Australië en Nieuw-Zeeland gaat het om heel veel schapen en daardoor zijn ze daar ook niet erg geduldig. Dit betekent dat dieren verwondingen oplopen en uiteindelijk daaraan kunnen sterven. In Nederland is de productie minder groot, waardoor dat niet zo hard er aan toe gaat. Maar ook hier is het commercieel en zal het dier uiteindelijk op veetransport gezet worden richting slachthuis. Ook veel lammetjes worden snel weggehaald en richting slachthuis gebracht. Vanuit Australië is er ook veel export richting het Midden-Oosten. Hoewel schapenvlees hier niet veelvuldig gegeten wordt is dit wel het geval in het Midden-Oosten. Het gaat hier om hele lange transporten, waar de dieren met veel stress te maken krijgen. Ook vanuit Europa wordt er daar naar toe geëxporteerd. In het Midden-Oosten wordt daarnaast ook religieus geslacht. Dieren worden daar niet verdoofd. Wie wol koopt steunt deze praktijken indirect ook. Als je iets van wol koopt, is de kans groot dat de wol afkomstig is van de Australische schapen. Als er op het product aangegeven staat dat het merinowol is, kun je er van uit gaan dat het om wol van deze schapen gaat. Ook de bekende Uggs worden ook gemaakt van het leer en de wol van deze schapen. Voor wol zijn genoeg alternatieven te vinden in de winkels.

Leer
Veel mensen denken dat leer een bijproduct is, maar dat is niet zo. Leer vormt een goed winstgevend geheel over het totale dier. Soms tot 10 a 20%. Daar is dus niet meer te spreken over een bijproduct. Ook zijn er bepaalde leersoorten waarbij het leer het primaire product is. Voor leer geld dezelfde situatie als voor de zuivel/vleessector aangezien veel leer hier voornamelijk uit afkomstig is. Veel leer is afkomstig van de “heilige” Indiase koe. De koeien worden daar niet gegeten, maar ze worden wel geslacht voor het leer. In India mogen de koeien niet geslacht worden, dat betekend dat de dieren eerst vervoerd moeten worden naar een plek waar ze wel legaal geslacht mogen worden. De koeien worden vervoerd in wagens zonder eten en drinken, maar moeten daarna zelf ook nog kilometers lopen naar de slachtplaats. Vaak hebben ze geen energie meer, dus breken de transporteurs hun staarten op meerdere plekken en stoppen ze tabak en hete peper in hun ogen om de koeien door middel van pijnprikkels te laten lopen. Veel mensen denken dat leer een natuurlijk product is, maar het wordt zo chemisch behandeld dat er niks natuurlijks meer aan is. Niet alleen dieren lijden voor leer, maar ook de mensen die ernstige gezondheidsproblemen krijgen door het looien van leer.

Zijde
Zijderupsen spinnen lange draden voor het maken van hun cocon om in te verpoppen. Zijde wordt gemaakt door de rups te doden zodra de cocon klaar is.Vele miljoenen zijderupsen worden in de verpoppingsfase gestoomd, vergast of in een oven vergast. Dit gebeurt om te voorkomen dat bij het ontpoppen de draden breken. Er zijn meer dan 100 rupsen nodig voor 1 stropdas.

Bont
In Nederland worden jaarlijks 4 miljoen nertsen gefokt voor bont. Ze leven 7 maanden en worden daarna vergast en gevild. De pelsen worden geëxporteerd. De animal science group heeft aangetoond dat de dieren in de bont-industrie erg lijden. Nertsenhouders protesteren tegen het wetsvoorstel dat de pelsdierhouderij moet verbieden. De Tweede Kamer nam het voorstel in 2009 aan. Het wetsvoorstel is afkomstig van SP en PvdA en regelt dat alle nertsenfokkerijen in 2024 moeten zijn gesloten. De Eerste Kamer heeft het wetsvoorstel goedgekeurd. Lange tijd was er weinig tot geen bont te zien op straat, maar sinds de laatste paar jaar kun je de deur niet meer uit zonder mensen met een bontkraag tegen te komen. 60% van de mensen die een jas met bontkraag heeft gekocht, heeft bij het aanschaffen van de jas zich niet afgevraagd of de kraag van dierlijk bont of imitatiebont was. Sommige mensen nemen aan dat jassen met een “echte” bontkraag niet te betalen zijn, maar inmiddels is duidelijk dat jassen met een bontkraag van een paar tientjes meestal wel degelijk echt bont bevatte. Veel bont komt uit China, waar bont spotgoedkoop is en zelfs minder kost dan het fabriceren van imitatiebont.

Dieren voor de amusement

Circussen
Wilde dieren kunnen hun natuurlijke behoeften niet uiten in het circus. Ze kunnen niet leven in een groep, niet rennen, geen modderbad nemen. In plaats daarvan worden ze kunstjes geleerd en gestraft met stokslagen. De tijd dat ze niet hoeven te werken zitten ze vastgeketend in kooien. In steeds meer landen zijn er inmiddels wel extra regels of zijn wilde dieren aan banden gelegd of verboden. Dieren in het circus hebben te maken met veel stress, verveling, gedwongen optredens, lange reizen en onnatuurlijke omgeving. Dit uit zich in veel stereotype gedrag. Zoals het continue heen en weer zwaaien met hun kop, of het heen en weer lopen in kooien. De rapporten die er zijn verschenen bevestigen dit verhaal en verstevigen de roep om circussen aan te pakken. Inmiddels is het in Nederland verboden om wilde dieren in een circus te laten optreden, maar alle andere dieren zijn wel toegestaan.

Dierentuinen
Dierentuinen zijn ontstaan vroeger in koloniale tijden, omdat ze elementen uit andere gebieden wilden tonen in eigen land. Daardoor haalde ze de meeste soorten dieren weg uit die landen. Maar dat niet alleen. Zelfs andere mensenrassen werden weggehaald uit die gebieden om ten toon te stellen in dierentuinen. Vandaag de dag is een dierentuin eigenlijk nog steeds puur vermaak. Er wordt binnen de dierentuin wereld nu wel meer gericht op educatie en op soortenbehoud. Op deze manier proberen ze ook goed te praten dat ze er nog bestaan. Ze hebben ook allerlei fokprogramma’s opgezet. Naar buiten toe lijkt het alsof ze heel veel dieren fokken om terug in het wild te plaatsen, maar dat is niet zo. Veel minder dan 1% wordt teruggezet in het wild. En dat wil niet altijd zo slagen, omdat de situatie voor de dieren in het wild vaak verre van optimaal is en ze bedreigd blijven door stropers of verdwijnen van hun leefgebied. Willen we de dieren beschermen in het wild, dan heeft het geen zin om dieren te fokken en uit te zetten, maar wel om gebieden sterk te beveiligen om stropers te pakken en om gewoon duurzaam met de leefomgeving om te gaan. Zouden veel van de dierentuinbezoekers al veel duurzamer leven, door geen vlees en zuivel te consumeren bijvoorbeeld, dan zou er al heel wat minder druk liggen op de regenwouden en andere leefgebieden die nu aangetast worden – direct of indirect – door de consumptie van deze producten. Het frappante is dat in dierentuinen vaak ook veel horeca zit. Deze restaurants bevatten vaak juist zeer onduurzame producten. Veel vlees en vis. Meestal ook ijs te krijgen gemaakt van zuivel. En biologische producten… dat lijkt er ook nog niet te zijn. Voor veganisten zijn dierentuinen in principe niet oké, omdat we te maken hebben met puur vermaak en dierenuitbuiting ten goede van winst. Veel veganisten willen hun kinderen natuurlijk met dieren in contact brengen en hebben daarvoor veel alternatieven. Naast gewoon regelmatig de natuur in gaan (wat als beste educatie voor kinderen wordt geacht) om dieren te zien en tegen te komen, hebben ze ook regelmatig tripjes naar dierenopvangcentra. Op deze manier kunnen ze met dieren in contact komen en leren waarom deze dieren opgevangen worden. Het biedt een goed alternatief voor dierentuinen en is wel educatief.

Kinderboerderijen
Veel ouders gaan met hun kinderen naar kinderboerderijen. Veganisten doen dit in principe niet. Kinderboerderijen zijn meestal niet wat het lijkt. Educatief is het vaak niet. Er wordt regelmatig wel verteld over wat dieren voor de mens ‘produceren’, maar dat daar dieren voor dood gemaakt worden wordt dan niet verteld. Zo wordt bijvoorbeeld niet verteld over de kalfjes die weggehaald worden bij de moeder omdat de koe steeds zwanger gemaakt moet worden. Ook wordt er veel gefokt met dieren op kinderboerderijen. Deze dieren trekken dan veel publiek, want lammetjes en andere jonge dieren zijn publiekstrekkers (ook in dierentuinen). Echter gaan deze dieren meestal gewoon uiteindelijk naar de slacht. Wat er dan niet bij gezegd wordt. Daarnaast zijn er ook veel welzijnsproblemen bij kinderboerderijen. Dieren leven in kleine hokken of staan vastgebonden. Sommige dieren worden constant door kinderen gepakt, terwijl niet elk dier daar van houdt. Dat brengt ook veel stress mee.

Hengelsport
Hier kunnen we duidelijk over zijn. Dit is gewoon ook geen sport, maar vermaak over de ruggen van de vissen. Er is een goede wetenschappelijke consensus dat vissen zorgt voor veel leed en stress bij deze dieren. De stress en verwondingen die de dieren oplopen door het gevis zorgt meestal bij het terugzetten van het dier voor de dood. Dat kan meteen gebeuren, maar ook pas dagen later. Doordat ze door gevangen te zijn verzwakt raken zullen ze moeite hebben met voedsel opsporen en worden ze ook een makkelijker prooi voor roofvissen en bijvoorbeeld reigers. Elke haak in de bek van dieren is gewoon pijn bij deze dieren en aantasting van hun lichaam. En dit voor vermaak. Als je vissers er op aanspreekt dan zeggen ze meestal dat het niet gaat om die vis, maar om het lekker aan de kant zitten en rust hebben. Dat kan natuurlijk ook zonder die vishengel. De enige conclusie over sportvissen is dat het een sadistische vorm van vermaak is. Men beleeft plezier aan leed van deze dieren. Hoewel Europees en op nationaal niveau ze in de commerciële visserij overal proberen om met welzijn van vissen rekening te houden en minder erge dodingsmethoden in te stellen, mag ‘sportvissen’ nog gewoon doorgaan. Dat heeft alles te maken met dat de ‘hengelsport’ veel geld oplevert. De vispassen die ze hebben waar voor betaald wordt en de winkels die handel drijven zorgen er voor dat deze sector redelijk bijdraagt aan de financiële positie van diverse partijen. Politieke partijen van links tot rechts durven dit ook niet aan te pakken, omdat de achterban veel vist. De enige die zich uitspreekt is de Partij voor de Dieren natuurlijk.

pew

Sport met dieren
Er zijn diverse sporten (of wat ze sport durven te noemen maar echt geen sport is) met dieren. Denk hierbij aan paardensport (diverse vormen), doggydancing en hengelsport (apart besproken). Sport met dieren is ook niet oké volgens de definitie van veganisme, omdat ook hier gaat om uitbuiten van dieren voor menselijk vermaak en behoeften. Binnen de paardensport gebeuren veel dingen die niet kunnen. Op maneges staan dieren vaak op stal en krijgen weinig beweging. Ze vervelen zich veel en kunnen zich niet goed uiten. Hierdoor ontstaat veel stereotype gedrag (luchthappen en knikken met hoofd). In het hogere segment zijn de paardenpolo wedstrijden en de dressuur. Een bekende is Anky van Grunsven. Hoewel deze vaak gezien wordt als een soort autoriteit op dit gebied staat deze ook ter discussie. Ze gebruikt technieken die zelfs binnen de paardenwereld gezien worden als controversieel en niet welzijnbevorderend voor de dieren. Binnen de top van deze paardensport zijn er ook gevallen bekend van doping voor paarden. Er wordt sowieso veel van de dieren gevraagd. Ze moeten ook veel reizen en ook dat levert veel stress op. Bij doggy dancing worden dieren geobsedeerd gemaakt (via een intensieve beloonmatige manier van trainen), waarbij het dier ook steeds alert is om te moeten presteren. Dit is een onnatuurlijke stresssituatie voor de dieren, wat niet bevorderlijk is voor hun welzijn.

Dieren in de wetenschap
In de wetenschap worden veel dieren gebruikt. Dit gaat om proeven met dieren, maar kan ook gaan over observatie van dieren in het wild. In principe is er niets mis met observatie in het wild zolang de dieren maar niet aangetast worden danwel hun omgeving vernield wordt. Kortom observatie van een afstand. Tegenwoordig kan dit zeer goed met camera’s die opgesteld staan in het veld waarin de dieren leven. Observatie kan echter ook juist negatief zijn voor de dieren. Denk hierbij aan observaties waarbij dieren te maken krijgen met dat ze gevangen worden en omgehangen worden met zenders. Deze activiteiten vallen volgens de Nederlandse wet ook onder dierproeven. Of dit dan wel kan als het voor het welzijn van de dieren is of behoud van de diersoort, dan kan dat voor een dilemma zorgen. Helaas kan een eventuele goede bedoeling namelijk ook fout lopen. Vanuit de gedachten om geen dieren kwaad te doen is het vooral belangrijk te voorkomen dat dit soort proeven ter observatie gedaan moeten worden. De meest bekende vorm van dierproeven zijn natuurlijk de testen op dieren, speciaal gefokt, in laboratoria. Veel mensen zijn hier op tegen, maar als men doorvraagt gaat men er vanuit dat het een noodzakelijk kwaad is. Maar is dit zo? Een belangrijk rapport geeft juist aan dat 92% van de medicatie faalt bij mensen (na testen op dieren). Sommige spreken zelfs over 1% succes. Ook binnen kankeronderzoek komen dit soort getallen naar boven en zou maar 1 op de 20 medicatie of behandelmethoden echt op de markt komen. Dieren zijn ook geen mensen, terwijl de mens een dier is. Maar ook binnen een eigen soort zijn er zoveel verschillen. Hierdoor is geen zekerheid te geven over of het resultaat van een dierproef wel de mens representeert. Mensspecifieke testen zijn gericht op menselijke resultaten en daarom is dit onderzoek mee representatief. Dierproeven zijn dus niet noodzakelijk voor wetenschap. Jaarlijks zouden er meer dan 400 miljoen dieren wereldwijd gebruikt worden voor proeven. Deze cijfers zijn samengesteld uit geregistreerde dierproeven. Het aantal zal dus veel meer zijn. Plus dat er naast de proefdieren ook een hoop dieren gefokt worden maar niet gebruikt in een proef. Dieren worden blootgesteld aan een hoop soorten proeven. Toxicologische proeven waarbij ze gif inspuiten of op de huid smeren, neurologisch onderzoek waar ze hersenen open leggen of chips implanteren of kankeronderzoek waar de dieren kanker gegeven wordt. De dieren krijgen daarom veel te maken met pijn en stress.

Veganisme voor de mensen

Er leven miljoenen mensen in grote armoede en honger terwijl er meer dan genoeg plantaardig voedsel op aarde is om de gehele wereldbevolking mee te voeden. Europese boeren verbouwen het voer voor veedieren juist in die landen waar de meeste armoede heerst: Afrika en Brazilië. Er is 7x zoveel landbouwgrond nodig voor een stuk vlees dan voor een gelijke hoeveelheid plantaardig eiwit. Ongeveer 60% van alle landbouwgrond op aarde wordt gebruikt voor de veeteelt!

original

Veganisme voor de aarde

Het produceren van dierlijke producten is de nummer een oorzaak van de opwarming van de aarde. Het is zelfs verantwoordelijk voor de uitstoot van meer broeikasgassen (51 %), dan alle andere veroorzakers van broeikasgassen op deze aarde bij elkaar. Volgen de VN is de productie van vlees zelfs de top 2 oorzaak van alle grote milieuproblemen wereldwijd. Zoal de luchtvervuiling, watervervuiling, en de dalende biodiversiteit.

Veganisme voor de gezondheid

Veel mensen die overstappen op een plantaardig dieet krijgen meer energie en een betere weerstand. Ze genieten meer van het eten omdat ze meer experimenteren en variëren met hun voeding. Vegetariërs leven gemiddeld 3 jaar langer. Verder hebben zij een verlaagde kans op hart- en vaatziekten, suikerziekte en op verschillende soorten kanker. Daarnaast kunnen vraagtekens gesteld worden bij het effect op de gezondheid van de groeihormonen en antibiotica in vlees. Door eiwitten en andere voedingstoffen uit plantaardige bronnen te halen, verklein je de kans op kanker, hart- en vaatziekten en andere ziektes. Vegetariërs en veganisten hebben ook minder kans op overgewicht dan de rest van de bevolking. Een compleet plantaardig dieet maakt de kans op overgewicht wel 10 keer zo klein. Dit komt omdat je doordat je met een plantaardig dieet aanzienlijk minder cholesterol en verzadigde vetten binnen krijgt, deze zitten immers voornamelijk in dierlijke producten.

Bron meeste info

Advertenties

2 reacties op ‘Waarom veganisme beter is voor iedereen

  1. Volgens de wetenschappers zorgt het houden van vee (met name voor de productie van melk en eieren, maar tot op zekere, niet te extreme hoogte ook vlees) voor een completer gebruik van landbouwgrond. Een zekere mate van veehouderij zorgt voor een grotere biodiversiteit en een gezondere fauna, hetgeen weer ten goede komt van de kwaliteit van de gewassen. Probeer een straatarme Afrikaanse familieook maar eens uit te leggen dat ze geen koe of een paar kippen kunnen houden, en voortaan een plantaardig dieet moeten gaan volgen. In de armste landen ter wereld is het houden van dieren dermate essentieel voor de bevolking, en zorgt het voor een inkomen voor zo’n 1 miljard mensen wereldwijd. Dat mensen in rijkere landen minder vlees eten is het devies imho. Durf te twijfelen. Niets is wat het lijkt. Het is niet altijd zwart wit. ;o)

    Like

    1. De Afrikaanse familie met honger houdt ook geen 10.000 kippen op een te kleine oppervlakte. Zij houden ook geen 100 koeien in een stal om te laten kalveren constant. Kleine nuance me dunkt. Een kip groot brengen, op een waarschijnlijke grotere oppervlakte en deze vangen omdat je honger hebt is nog net iets anders dan naar de winkel lopen om te kopen in de massaproductie om de helft waarschijnlijk nog in de vuilbak te kieperen. Maar idd niet alles is zwart wit.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s