Het ware verhaal over de vrijlating van Keiko (+video)

Keiko was een orka die in 1979 op tweejarige leeftijd gevangen werd voor de kust van IJsland. Hij werd in het Sædyrasafnið-aquarium geplaatst. In 1982 werd Keiko verkocht aan het pretpark Marineland in Ontario, Canada waar hij kunstjes moest vertonen voor publiek. Daar liep hij een huidaandoening op en werd na drie jaar verkocht aan Reino Adventura pretpark in Mexico-Stad, waar hij alleen in een bassin verbleef.

In 1992 zocht filmmaatschappij Warner Bros een orka voor de speelfilm Free Willy, een film over een gevangen genomen orka die uiteindelijk de vrijheid terug krijgt. Keiko werd hiervoor uitgekozen. De film werd een groot succes.

Het duurde niet lang voordat er publiekelijke verontwaardiging ontstond over hoe Keiko moest leven in Mexico. In 1994 werd de Keiko Stichting opgericht met als doel de vrijlating van Keiko. Het fonds kreeg grote bekendheid toen een jaar later Free Willy 2 uitkwam.

Warner Bros doneerde maar liefst 4 miljoen dollar aan de stichting. Dit, samen met nog een grote gift van een anonieme donateur, was genoeg om Keiko te kunnen kopen.

Keiko werd naar een groter aquarium in Oregon overgebracht waar hij twee jaar zou verblijven. Er werd een nieuw verblijf voor hem gebouwd waar hij werd voorbereid op het leven in het wild.

Op 9 september 1998 werd Keiko overgevlogen naar de Westman Eilanden bij IJsland en werd hij geplaatst in een baai waar hij zwemruimte kreeg..

En vanaf hier gaan er twee verschillende verhalen rond….

De ‘officiële’ versie (via Wikipedia):
Omdat Keiko zo lang in gevangenschap had geleefd en nooit contact had gehad met soortgenoten, verliep de vrijheid van Keiko vrij moeizaam. Ondanks diverse pogingen om hem naar de wilde orka’s te leiden, lukte het hem nooit om contact te leggen met zijn in het open water levende soortgenoten. Ook had Keiko grote moeite om zelfstandig voedsel te vinden, ondanks de nazorg van zijn oude trainers. De volgapparatuur toonde aan dat Keiko de meeste tijd vlak onder de waterspiegel verbleef, en als hij al dook was dat zelden dieper dan 26 meter, terwijl wilde orka’s tijdens een duik de meeste tijd tussen 50 en 75 meter diepte verblijven.

Keiko zwom in de zomer van 2002 naar Noorwegen, waar hij zich vestigde in een fjord. Toen Keiko in Noorwegen aankwam had hij de neiging om naar alle mensen en boten te zwemmen die naar hem kwamen kijken. De lokale overheid verbood vervolgens dat nieuwsgierige kijkers hem nog zouden benaderen of aanraken. In de fjord werd Keiko in leven gehouden door bevroren haring die hem door zijn trainers werd toegeworpen.

Keiko overleed onverwachts op 12 december 2003 waarschijnlijk aan de gevolgen van een longontsteking, die hij volgens zijn trainers heeft opgelopen van zijn menselijke bewonderaars. Onderzoekers zijn van mening dat het een verkeerd idee was om te proberen een getrainde en aan mensen gewende walvis te integreren met wilde soortgenoten. De weinige keren dat dat wél is gelukt, ging het om jonge dieren die maar heel korte tijd in gevangenschap hebben gezeten.

De andere, meer aannemelijkere versie is die van de beroemde Franse oceanografische ontdekkingsreiziger, milieudeskundige, leraar en filmproducent Jean-Michel Cousteau:
Na het hele proces van leren en oefenen is Keiko uiteindelijk opgenomen in een voorbijtrekkende school orka’s en is met zijn nieuwe familie naar Noorwegen gezwommen, waar hij bij een check-up gezond en goed gevoed bleek te zijn. Keiko heeft nog vijf jaar in vrijheid kunnen leven.

Bekijk de video die Jean-Michel Cousteau heeft ingesproken over het leven van Keiko.

Jean-Michel Cousteau’s Ocean Futures Society

Facebook

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s